233
MINERALIVM. 175
in stomacho, vt sine quibus fieri nequeat, nec ege¬
stio. Insulsum à sanguine minimè recipi nutrimen¬
tum. Oppilationum resolutiuam inesse sali facul¬
tatem, & hanc esse sal cruoris, id est, sal ex sale
naturali, microcosmico sali coniunctum. Sal gem¬
meum in medicina aptißimum esse, ad salis ex¬
pulsionem.
Eo necessitatis hominem adducere per na¬
turam voluit O. D. M. vt absque sale natura¬
li viuere naturaliter nequeat. Proinde hoc
pus habet in omnib. cibis. Etenim sal naturae
balsamum est, quod corruptionem arcet cali¬
di sulphuris cum humido mercurio, ex qui¬
bus homo naturalis compactus est. Cùm autem
oporteat ista prima conditi condentia, quod¬
que sibi simili nutriri, necessariò sequitur ho¬
minem vti debere cibis ardentibus ad sustenta¬
tionem sui sulphuris interni: humidis ad mer¬
curium nutriendum, item salsis ad sal in condenti
facultate conseruandum. Virtus eius conserua¬
tionis in eo maximè conspicitur, dum carnes
emortuas à putredine diutissimè conseruat,
quantò magis viuas pręseruabit, iudicare facile
fuerit? Vt ad eius genera tandem veniamus,
tria potissimum habentur ad vsum vitae homi¬
nis idonea. Primum horum est sal marinum, secun¬
dum est fontanum, tertium verò minerale. Maxi¬
conducens sanitati fontanum est, secun¬