Lib.
I.
de
minerali¬
bus.
cap.
3
In
tab.
Smarag.
Clang.
buc.
Tertia
o¬
lei
diffini¬
tio.
8
De
Oleag.
minerali
eleuatur
&
leuigatur,
reduciturque
ad
venti,
hoc
est,
ad
aëris
&
spiritus
naturam.
Cuius
interpretationis
auctor
est
Albertus
expli¬
cans
illud
Hermetis.
Portauit
eum
ventus
in
ven¬
tre
suo.
Argentum
enim
viuum,
vt
ait
idem
Lul¬
lius,
quod
à
corporibus
persectis
extrahitur
per
dissolutionem,
distillationem,
sublimationem,
&
subtiliationem,
dicitur
Oleum
incombustibile,
anima
&
aër,
&
splendor
corporum,
quia
corporibus
me¬
tallicis
mortuis
&
imperfectis
vitam
tribuit
immor¬
talem,
&
ea
illuminat.
Diffinitio
tamen
est
ge¬
neralis,
quae
tam
corpori
Solari
&
Lunari,
quàm
calci
etiam
metallorum
imperfecto¬
rum
quae
etiam
in
arte
Corpus
dicitur,
accom¬
modari
potest.
Secundam
Olei
diffinitionem
ex
eodem
Raim.
Lullio,
ni
fallor,
adfert
Innominatus,
dicitque
Oleum
nihil
aliud
esse,
quàm
limositatem
omnium
metallorum,
natantem
super
menstruum
post
dissolutionem
ipsorum.
Limo¬
sitatem
vocat
limum
siue
terram
metallorum
non
quidem
grossam
&
foeculentam,
sed
eius
partem
subtiliorem
quae
cum
grauiori¬
bus
partibus
mista
fuit
ante
suam
eductio¬
nem,
estque
instar
luti
cuiusdam
vel
coeni,
pars
enim
Mercurij
maior
in
ea
quàm
terrae,
vt
in
lib.
Lucis
Mercuriorum
asserit
Lullius;
&
id¬
circò
extracta
per
menstruum,
quod
aquam
&
phlegma
ibidem
vocat,
menstrui
similitudi¬
nem
quodammodò
refert,
nisi
quòd
aeriae
magis
&
igneae
sit
naturae:
quocirca
non
mirum