Mercurius
dispropor¬
tionatus
operi
inu¬
tilis.
56
De
materiae
tenuitate.
mis,
quae
cum
metallis
misceri
non
possunt.
Vnde
legimus
in
Turba.
Insipientes
audientes
aquam,
putant
eam
esse
aquam
pluuia
aut
fontis,
sed
si
libros
nostros
legissent,
scirent
vtique
eam
esse
per¬
manentem.
Proinde
etiam
illos
non
minus
er¬
rare
certum
est,
qui
aquas
validas
seu
fortes
vt
vocant
ex
sale
petrae,
calchanto,
&
sale
com¬
muni
addito
etiam
armoniaco,
aut
alijs
si¬
milibus,
distillatione
excipiunt,
&
in
ijs
corpora
metallica
corrodunt,
non
soluunt,
vi
existimant,
solutione
naturali
&
Physica,
quae
requirit
corporis
reductionem
in
argen¬
tum
viuum.
Nec
secus
peccant,
qui
ex
hy¬
drargiro
currente,
siue
per
sublimationem
cum
salibus
mortificato,
aquam
vi
ignis
va¬
lida
exsugunt,
ęaque
se
aurum
&
argentum
in
primam
materiam
reducere
posse
sperant.
Videntur
quide
ad
solutionis
cognitionem
proximè
accedere
quae
per
cognala
&
homo
genia
fieri
debet,
mercurius
autem
&
me¬
talla
perfecta
non
differunt,
nisi
quòd
haec
per
naturam
planè
decocta
sint,
illud
autem
tantummodò
inchbarum,
&
imperfectum
relictum;
sed
tamen
quid
faciant,
non
satis
assequuntur,
corrumpunt
enim
naturam
mercurij
spermaticam
&
proportionen,
quam
nullum
restaurare
potest
humanum
ingeni¬
um,
mercurius
autem
semel
corriptus
&
disproportionatus
opus
Philosophrum
non
ingreditur,
cùm
perdiderit
naturan
metal¬
licam: