289
Cap. secundum. 63
stea vero argentum, reliqua vero corpora tantam
affinitatem siue conform tatem cum illo uon habent,
quia minus de illius natura participant. Et Raim.
Lullius. Solutio fit in lapide nostro, vt lapidem fa¬
ciat omninò subtilem, & postea melius cum spiritibus
coniungatur; quia quod subtilis & rara est substan¬
tia, cum subtili & rarefacto citius coniungitur, &
celerius augetur. quàm spissum, durum, & opacum.
Vides quomodò eximius Doctor. Lullius,
spiritum non coniungendum censet cum corpore
duro & solido, sicut plerique omnes hodiè, &
ego quondam maximo errore, sed è conuerso,
corpus subtiliatum & solutum cum spiritu? Ge¬
ber etiam expressè fatetur, nullum corpus quan¬
tuncunque cu mercurio conueniat in natura, il¬
li firmiter adhaerere, aut ipsum coagulare
posse. Sic enim ait: Non videmus corporli aliquod
in natura sua argentum viuum coagulare, sed ab eu ip¬
sum fugere, quantuncunque fuerint suae conuenientiae:
ideoque considerauimus nullu corpus illi in profundo ad¬
haerere. Quid his Gebri verbis apertius, quid
dilucidius, quid etiam verius? Nullum corpus.
inquit, quantucunque maximè cum mercurio
conueniat; eum coagulat, pręcipuè autem cum illo
edhuenit aurum, vt testatur passim: quòd
si aurum non potens sit mercurium coagu¬
lare; profectò heque mercurius satis effi¬
cax erit ad aurum soluendum, cùm vnum
opus sit coagulationis & solutionis, nec
vlla tempotis differentia inter haec duo.
Hoc
In Codi¬
cillo.
Corpus so¬
lutum iun¬
gendum es¬
se spiritui
& non con¬
tra.
Sum per¬
fect. cap.
53.
Nullum cor¬
pus meicu¬
rium coa¬
gulat nisi
solutum.