Causa
erro¬
ris.
112
De
affin.
medic.
&
metal.
vt
praemissis
putrefactionibus
in
fimo,
per
distillationes
recipiant
primo
aquam
limpidam
per
se,
secundo
oleum
album,
quod
aërem
di¬
cunt,
remanente
in
fundo
foece
siue
terra,
in
qua
est
ignis.
siue
tinctura
quam
vt
extrahant,
reaffundunt
foecibus
aquam
abstractam,
ite¬
rumque
putrefaciunt,
ac
paulatim
aucto
igne
post
euaporationem
aquae
oleum
rubicun¬
dum,
quod
ignem
putant,
distillant:
vel
post
al¬
bum,
nulla
interiecta
maceratione
illud
ex¬
cipiunt.
Haec
sua
elementa
pluries
distillan¬
do
rectificant,
vt
vocant,
tandemque
ter¬
ras
omnes
à
distillationibus
singulis
residua,
simul
iungunt,
&
in
calcem
seu
ciuerem
re¬
digunt,
cinerem
imbibunt
paulatim,
primo
aqua,
seu
phlegmate,
deinde
oleo
albo,
&
in
fine
rubeo,
atque
eo
modo
elementis
rite
coniunctis
se
elixir
composuisse
arbitrantur.
Sed
quando
super
metalla
liquefacta
mate¬
riam
sic
praeparatam
proijciunt,
vident
eam
partim
euanescere
in
fumum;
partim
non
ingredi,
multo
minus
alterationem
vllam
aut
transmutationem,
quam
expectabant
in¬
ducere.
Causa
erroris
manisesta
est;
quia
principia,
ex
quibus
natuta
metalla
in
mine¬
ris
perficit,
inuestigare,
aut
affumere
non
cu¬
rarunt,
sed
aliena
&
extranea
quae
comburun¬
tur
&
euaporant,
&
vicinitatem
tum
metallis
nullam
habent.
Qui
rectius
audirent
Parme¬
nidem
in
Turba
dicentem.
Nisi
veritatis
natu¬
ras