In
lapid.
&
gem.
elixir.
inquirentium
opinio
prae¬
postera.
114
De
affin.
medic.
&
metall.
potestis,
vt
oleum
&
aqua
terram
suam
non
derelinquant,
&
euaporent:
cum
in
metallis
humidum
sicco
sic
vnitum
sit,
vt
alterum
ab
altero
nunquam
derelinquatur,
sed
simul
in
igne
permaneant,
aut
simul
euolent.
Si
autem
elementa
metallorum
vel
elixiris
dispro¬
portionentur,
vt
videlicet
ex
ijs
aqua
edu¬
catur
limpida
aut
diaphana
terra
per
se
dere¬
licta,
vt
faciunt
ij
qui
ad
mulierum
cosmeti¬
cen
vasi
ob
longo
igne
excandefacto
hydrar¬
girum
inijciunt,
&
eius
aquam
excipiunt,
profecto
nec
ipsa
magis
apta
erunt
lapidi
pro¬
ducendo,
quam
supra
memorata.
Deinde
si
suffiiciat
habere
aquam,
oleum,
&
terram,
cum
nihil
sit
in
rerum
natura
quod
aqua
&
terra
non
constet
&
humore
aliquo
radica¬
li,
ex
omnibus
rebus
iuxta
illorum
iudicium
metalla
&
elixir
fieri
poterunt,
neque
haec
solum,
sed
aliud
quodcunque,
animal,
plan¬
ta,
lapis.
Cur
enim
metallum
potius
quam
aliud
quippiam
sicque
inualescet
&
renoua¬
pitur
opinio
illorum,
qui
asserunt
quodli¬
bet
è
quolibet
fieri:
quod
quam
absurdum
sit,
ne
dicam
impium
erga
Deum,
qui
om¬
nibus
fere
à
se
crcatis
semen
proprium
in¬
didit,
vt
vnumquodque
speciem
sibi
si¬
milem
produceret,
nemo
non
videt.
Sed
forte
qui
in
gemmis
&
lapidibus
labo¬
rem
insumunt
affinitatem
hanc
cum
metallis
in
materia
sua
inueniunt.
Sicut
enim
metallum
genera¬