Cap.
tertium.
117
demus
quod
cum
plumbum
&
stanum
fue¬
rint
calcinata
&
combusta,
per
ignem
congruum
postea
conuertantur
in
vitrum,
sicuti
faciunt
figuli
vasa
terrea
vitrificantes,
Similiter,
de
proprietatibus
&
passionibus
metallorum
est,
extendi
sub
malleo.
id
enim
proprię
metallo
conuenit,
cum
nulla
res
mundi
talem
humi¬
ditatem
habeat,
qualem
metalla:
vitrum
autem
percussum
dissilit
&
comminuitur,
post
igni¬
tionem
etiam
in
aqua
extinctum,
aut
in
aëre
frigido
detentum
facillime
rumpitur
&
cre¬
pat,
non
autem
metallum.
Item,
metalla
om¬
nia
in
conflatione
ad
inuicem
commiscentur,
propter
similitudinem
materiae,
vitrum
autem
&
omnia
vitrificata
non
miscentur
in
lique¬
factione
metallis,
sed
supernatant
sicut
oleum,
&
omnis
pinguedo
aquę.
Vitrum
etiam
lique¬
factum
ponderi
superposito
cedit,
metalla
li¬
quefacta
non
item,
noc
magis
quam
argentum
viuum.
Quibus
notis
facile
percipitur
vitrum
à
metallorum
natura
esse
alienum,
proinde
nec
ex
eo
aurum
aut
elixir.
componi
posse.
Quinimo
monent
nos
philosophi,
vt
si
quis
laborantium
casu
opus
aliquod
vitrificato.
rium
fecerit,
ab
ipso
manum
suspendat
&
o¬
peri
finem
imponat.
Sed
si
vitrum
quod
humiditatem
vapo¬
rabilem
non
habet,
non
potest
esse
materia
lapidis
physici,
quid
de
salibus,
atramentis,
&aluminibus
iudicandum
sit,
nemo
non
videt.
H
3
Cautio
in
opere.
Sales
attra¬
menta,
&
a¬
lumina
quae
sint
ab
arte
remota.