Cap.
quartum.
145
Sic
enim
Menardiis
in
Turba.
argentum
vi¬
uum
est
ignis
corpora
comburens,
mortificans,
&
con¬
fringens.
Et
Dardarius
ibid.
Notate
argenium
vi¬
num
esse
ignem
omne
corpus
comburentem,
magis
quàm
ignis,
&
corpora
mori
ficantem,
&
quod
omnè
corpus
quod
ei
mis.
etur
teritur
&
morti
datur.
Re¬
pondeo
cum
Raimundo
Lullio
hanc
aquàm
siue
argentum
vinum
dici
ignem
à
Philo¬
sophis
non
quod
intrinsecus
de
naturam
sua
calidior
sit
oleo
authumore
radicali
iam
di¬
cto,
sed
quod
igne
elementali
potentior
sit
in
actioni¬
bus
suis,
videlicet
comburendo
aurum,
&
quia
in
se
continet
naturalem
proprientatem
&
virtutem
se
in¬
dentem
&
rumpentem,
&
sine
vi
aurum
dissoluentem;
quod
ignis
facere
nequit.
Sed
quaeri
posset
vnde
humor
istem
alimen¬
tarius
sine
spiritus
educatur
potissimum?
quem
non
esse
argentum
viuum
vulgare
hinc
conijci
potest,
quod
passim
dicant
Phi¬
losophi,
mercurium
suum
non
esse
mercurium
vul¬
gi:
deminde
quod
argentum
viuum
vulgare
non
efficax
sit
in
auro
argentoue
soluendo,
nec
etiam
in
calce
corporum
coagulari
pos¬
sit
ob
cruditatem:
denique
quod
alias
proprie¬
tates
quas
aquae
suae
attribuunt
Philosophi
non
obtineat.
Dicimus
itaque
spiritum
hunc
non
esse
nisi
argentum
viuum
è
corporibus
éductum.
Vnde
Auicenna.
Intentio
operis
non
est
nisi
vt
eligatim
purissima
mercurij
substantia
ex
ipsis
corporibus,
quoniam
Elixir
constat
solummodo
ex
ipsis,
ltem
Ros:
Lapis
noster
apud
omnes
philo¬
sophos.
K
Vnde
peten¬
dus
spiritus.
Spiritum
e
corporibus
petendum.