Cap.
sextum.
187
tallum
erit,
aut
è
metallis
deprompta.
Mine¬
ralem
spiritum
vocat
aquam
seu
argentum
viuum,
cuius
virius
interra
quiescit,
cum
terrae
suam
virtutem
communicat
efficiendo
eam
fluentem
&
liquidam
per
vnionem
suae
na¬
turae:
terra
enim
quae
antea
per
priuatio¬
nem
suae
humiditatis
non
fluebat,
nec
lique¬
factionem
dabat,
postquam
argentum
viuum
cum,
ea
coagulatum
est
(cuius
proprietas
est
fluere,
&
fluxum
reddere,
&
ab
igne
con¬
seruare)
fluit
&
denuo
metallicam
naturam
assumit,
quam
ex
parte
perdiderat.
Sed
me¬
lius
interpretabimur
per
virtutem
mineralis
spiritus
vaporem
mineralem
è
terra
egredien¬
tem,
cuius
virtute
argentuui
viuum
coagu¬
latur
in
sulphur,
&
postea
in
metallum
&
e¬
lixir
perfectum.
Qua
intentione
sulphur
Lullio
dicitur
nonnunquam
matrix
siue
vas
philosophiae,
in
quo
naturae
virtus
diffunditur.
Vir¬
tutes
enim
terrae
ad
se
conuertentis
aquam
siue
argentum
viuum,
primo
intrant
sub¬
stantiam
ipsius
&
alterant
eam,
illique
do¬
minantes
tenent,
corrumpunt,
&
in
terram
si¬
ue
sulphur
conuertunt,
non
secus
ac
virtus
lapidificatiua
cum
diffunditur
in
aliquo
lo¬
co,
siue
sit
aqua
siue
terra,
materiam
quam
tangit
primo
alterat,
&
postea
dominans
ei¬
dem,
tenet
eam,
&
postquam
tenueritac
vi¬
cerit,
conuertit
eam
in
lapidem.
Idque
vo¬
luit
Raim.
Lullius
dicens.
Sulphur
non
est
ex¬
termi¬
Qua
ratio¬
ne
argentum
viuum
in
ter¬
ram
vertatur.
Art.
intel¬
lect.
c.
vlt.