Cap.
sextum.
209
Lauatur
inquit
as,
vi
eius
immunditia
auferatur,
cal¬
cinatur
autem
vi
eius
materia
attenuetur,
in
calce
la¬
uatur
iterum
cum
fertissimis
aquis,
vt
humiditatem
recuperet
quam
in
calce
perdidit:
sublimatur
autem
vt
magis
attenuetur,
&
cum
argento
viuo
miscetur,
vt
natura
sua
praeparetur.
Si
in
terra
remanserit
a¬
liquid
partium
puriorum,
quod
ahimaduer¬
tere
poteris
ex
albedine
quadam
intermican¬
te,
ne
taedeat
eam
denuo
cum
mercurio
eodem
miscere,
terram
decoquere,
&
tandem
vt
di¬
ctum
est
sublimare,
donec
nihil
purioris
es¬
sentiae
in
ea
reliquum
sit.
Terrae
sublimatae
vasiliterum
imponendae,
&
tertio
ignis
gra¬
du
si
quid
mercurij
in
ijs
remanserit
sursum
propellandum
est
in
alembicum,
terraque
om¬
nis
in
vnum
redigenda,
&
asseruanda,
donec
vsui
esse
possit.
Haec
autem
terrae
mundatio
quae
per
sublimationem
peragitur
omnino
necessa¬
ria
est,
antequam
opus
physicum
quis
inci¬
piat.
Si
enim
sublimata
non
fuerit,
substantiam
subtilem
&
ingredientem
non
habebit,
quià
in
sua
corporalitate
&
densitate
permanens
spiritùm
non
admittet;
nec
virtutem
pene¬
tratiuam
habebit,
&
per
consequens
ad
ve¬
rum
elixir
non
valebit:
hon
enim
miscebitur
metallis
tingendis,
nec
ea
poterit
in
formam
perfecti
corporis
transmutare.
Quocirca
ter¬
ra
ante
compositionem
suam
cum
aqua,
per
argentum
viuum
sit
abluta,
&
argentum
vi¬
uum
ab
ea
abstractum,
vt
remaneat
calx
aut
cinis
O
In
spec.
do¬
ctrin.
Terra
subli¬
manda;
&
quare.