223
81
Dialogus Secundus.
durissima est, Peracto opere, ceruices For¬
nicum ab vltimo caedunt, dantque signum rui¬
na, eamque solus intelligit, in cacumine Mon¬
tis eius peruigil, hic, voce, ictuvè, repentè
operarios reuocari iubet, pariterque ipse de¬
uolat; Mons fractus, cadit à se se longo fra¬
gore, qui concipi humana mente non possit,
& flatu incredibili, spectant Victores, rui¬
nam Naturae, nec tamen adhuc Aurum est,
nec sciere esse, cum fodère, tantaque ad peri¬
cula euincenda, fuit satis causae sperare quod
cuperent. haec ille. A. at cur Aurum Ta¬
bernaculi multa mandante Deo construxit,
si labore semper tanto, nonnullorumque ho¬
minum morte effodiatur? D. summa Dei
bonitas, misericordiaque in causa fuit, quae
huiuscemodi metallo, Aurei Vituli crimini
clementer ignoscere voluit, piè quidem sta¬
tuendo, vt Aurum quod summum Hebraeis
produxerat exterminium, optatam ueniam;
pacationemque, ijsdem occasionaliter impe¬
traret. A. quomodo mi Dynachryse hoc
potes
M