PARACELSI
DICTIONARIVM.
tere,
quod
si
fortè
inijciatur,
ebullire
quicquid
liquoris
eo
contine¬
tur,
edito
strepitu
maximè
perceptibili,
ac
si
nitrum
in
prunas
con¬
ijceretur.
Aliud
narrat
Paracelsus
tractatu
de
similis
electri
compositio¬
ne,
se
vidisse
quendam
Hispanum,
habentem
eiusmodi
campanu¬
lam,
pondere
vix
sesquilibrae,
per
quam
inscriptis
nonnullis
chara¬
cteribus
&
verbis,
tot
spectra
prodigiaque
quot
velles,
conuocabat,
edebat,
&
abigebat
prosuo
arbitrio.
Voluit
is
persuadere
Paracelso
vim
&
energiam
campanulae
totam
in
verbis
&
caracteribus
ma¬
gis
quàm
in
sonitu,
vel
metallo
consistere.
Verùm
Paracelsus
rem
non
ita
se
habere
vt
asserebat,
etsi
pro
variatione
scriptura
varia
etiam
ederentur
prodigia,
maximam
potentiam
in
metalio
sitam
esse
deprehendit.
Haec
dicta
solùm
vt
sciatur
quid
Electrum
apud
Paracelsum
denotet,
non
semper
carabem
paleas
attrahentem,
ne¬
que
cyprium
es
calaminari
lapidę
tinctum,
alio
nomine
Iaton.
Essila,
est
tinctura
solis
calore
facta,
vel
in
facie,
vel
alia
quauis
parte
corporis
in
cute.
Elementum
apud
Paracelsum,
est
corruptibilis
ac
transitur.
mundi
essentia,
&
omnium
quae
patiuntur
mutationem,
anxieta¬
tem,
atque
necessitatem
in
diem
vsque
postremi
iudicij,
consum¬
ptionisque
huius
inferioris
mundi.
Est
etiam
essentia
spirituum
in
elementis
degentium
ac
delitescentium,
&
astrum
eorum.
Elementa
matrices
rerum
sunt,
in
&
exquibus
generantur,
sub¬
alterna
tamen
elementis
Paracelsi,
quòd
istorum
singula
quatuor
illa
contineant,
ac
sint
generaliora.
Non
praetereundum
hoc
loco,
quod
in
Physicis
notatu
maximè
dignum,
&
minùs
hactenus
ani¬
maduersum.
Quò
quid
in
occulta
natura
simplicius,
cò
generalius
à
spagiris
&
adeptis
Philosophis
esse
comperitur:
&
quanto
specia¬
lius,
tantò
compositius
ac
materialius,
vt
ita
loquar
ex
arte.
Exem¬
plo,
quantò
magis
ab
indiuiduorum
essentia
species
remouetur,
tantò
proximiùs
accedit
eorum
materia
ad
elementa
simplicia,
necnon