TERTIVS.
97
Accursij.
Quidam
nostri
temporis
vir
alioqui
diligens
&
eruditus
non
Chrysamo
sed
Chrysomon
legendum
putat,
idque
vas
interpretatur
quo
funditur
aurum,
sed
Chrysale
illi
nomen
est.
Vasi
etiam
apud
Plau¬
tum,
&
tribùs
nunc
inuersis
litteris
vulgo
profertur,
Chrysamon
vero
omni
procul
dubio
legi
debet,
hoc
est
auream
arenam,
quae
quidem
non
fodiebatur,
sed
colligebatur
ex
maris
littore,
&
ex
ea
mixtioni¬
bus
quibusdam
parabatur
aurum.
De
hac
duae
illae
priores
leges
decernunt,
reliquae
de
fodinis
intelligen¬
dae,
quod
ex
verborum
serie,
&
ex
diuersitate
vecti¬
galis,
siue
vt
Lex
ait,
Canonis
deprehendi
facile
po¬
test.
Nam
chemici
scrupulos
paucos,
fossores
vero
de¬
cimam
partem
Caesaris
aerario
debebant
id
genus
fa¬
ciendi
auri
per
chemicam.
Primum
ex
septem
pro¬
didit
Psellus
docens
arenam
esse
quandam
mariti¬
mam
littoralemue,
quae
aurea
diceretur
à
colore,
&
à
quibusdam
arena
aurea
vocaretur,
cuius
haec
verba
[GR]ἄμμος
τις
ἐστι
παραλία
χρυσῖτις
καλουμένη
ἐπὸ
τοῦ
χρώματος,
οἱ
δε
τοῦ
το
ἀυτὸ
χρύσαυμον
ἐγομάσνοσν[GR]
Galenus
quoque
dum
de
potestate
dissererit
simplicium
medicamentorum
de
ter¬
ra
sermonem
exorsus
Chrysistidos,
&
agyritodos
men¬
tionem
facit,
mox
de
arena
aurea
loquitur,
&
quo¬
modo
aspectu
lucrum
coniectarentur,
ex
quanti¬
tate
meminit,
vt
hinc
etiam
quoddam
re
ipsa
inter
balucem,
&
Chrysamon
depraehendas
dis¬
crimen,
G