TERTIVS.
117
dotibus
inuenitur
natura
corporea,
nec
in
cognitionem
alicuius
essentiae,
si
naturam
sequimur
peruenire
unquam
possumus
eis
abolitis
dotibus.
Proinde
censuit
Aristoti¬
les
easdem
ipsas
conditiones,
quae
quamquam
multae
&
varię
vno
vocabulo
[GR]συμβε[/GR]
hoc
est
accidentia
nuncu¬
pauit,
ad
cognoscendum
id
quod
est,
videlicet
rei
natu¬
ram,
nos
iuuare;
si
verò
aurùm
arte
confectum
eandem
teneat
essentiam,
tenebit
quod
est
consequens
easdem
qua¬
litates
cum
eo,
quòd
natura
peperit
auro,
atque
ita
eius¬
dem
prorsus
erit
pręcij,
&
tanti
aestimari
uendique
lice¬
bit,
omnia
diximus
accidentia
quae
quidem
ab
auri
tra¬
ctandi
peritis
queant
internosci,
non
eorùm
quaedam,
aut
etiam
plurima,
quoniam
si
vel
vnum
deesset
ad
integri¬
tem,
id
falsitatis
nominè
suspectum
haberi
posset:
&
quanquam
ij,
qui
de
moribus
disputant,
volunt
fictitiùm
aurum
vel
argentum
pro
fictitio
quod
sophisticum
dici
so¬
let,
vendi
licere,
vt
scilicet
tanti
veneat,
quanti
iurè
facien¬
dum
est,
si
rite
aestimetur:
nihilominus,
quoniam
aliud
praesefert
primori
aspectu,
aliud
gestat
clausum
in
pene¬
trabilibus,
res
est
plena
periculi:
propterea
nunquam
in
eòrum
ego
sententiam
pedibus
manibùsque
concesserim
quandoquidem
possunt
minus
prudentes,
quorum
magna
pars
versatur
inter
mortales,
aperte
deludi
Accedit
huc
quod
substerni
uidetur
fraudolentis
hominibus
semita
quaepiam
falsae
furtiuaeque
monetae
per
confectionem
auri,
argenti
que
fictitiij,
quod
sophisticum
nuncupatur.
Nam
quaquam
di¬
uersa
H
iij