233
ARGYR. ET CHRYSOP.
147
gare, quod natura nobis vltrò obtulit,
& illud, quod ex metallis arte erui¬
tur. Itaque quae contra Chemicorum
opiniones attulisti argumenta de ma¬
teria illa metallis proxima in mineris
terrae, silentio prętereo, ne in illis con¬
futandis operam & oleum teram. Hęc
enim Argyropoeiam & Chrysopoeiam
non oppugnant, quę aliis nititur prin¬
cipiis: Sed iis tantùm argumentis re¬
spondere proposui, quibus artem hanc
oppugnare contendis. Multa tamen à
te doctè scripta in refutandis Chemi¬
corum opinionibus non inficiabor,
scilicet rem nullam verè & perfectè
mistam aut ortam iterum in idem il¬
lud resolui, ex quo proximè mista sit
vel orta. Neque enim si ex pane & vi¬
no fiat sanguis, hic in panem & vinum
resolui poterit. Sic nec metallum in
id, ex quo proximè mistum fuit. Nam
etsi dixerimus, metalla in argentum
viuum resolui, non propterea conces¬
simus, ex argento viuo in mineris ter¬
rae ipsa proximè concreuisse, sed ex
lia materia proxima soli naturae co¬
K ij
Res verè
& perfe¬
ctè mista
non ite¬
rum re¬
soluitur
in iD, ex
quo pro¬
xime est
mista.
An me¬
talla ex
argento
viuo in¬
mineris
concre¬
uerint;