ARGYR.
ET
CHRYSOP.
161
vt
suprà
dictum
est
in
methodo.
Quod
si,
vt
altera
dilemmatis
pars
assumatur,
aurum
metallicam
naturam
exuerit,
non
minoribus
instructum
e¬
rit
finibus,
imo
longe
efficacioribus
&
praestantioribus,
quae
solutione
a
suo
est
argento,
viuo,
eorumque
diuturna
&
longa
coctione
vtriusque
quę
suae
sunt,
vt
fit
in
argentifico
&
aurifico
semine,
quod
in
metallum
reduci
non
potest,
sed
illius
mistione
cum
argento
viuo
communi
aut
eo;
quod
metallis
est
in¬
sitùm;
fit
vera
noua
mistio,
&
hinc
e¬
flergit
corpus
nouae
formae;
quòd
nec
puluis
aufificus
est;
nec
argentum
vi¬
ium,
aut
metallum
quod
erat
prius,
sed
aurum;
vt
saepius
dixi;
&
repetêre
co¬
gor
in
retam
seria
tantique
ponderis
Sed
in
his,
Eraste,
quę
ignoras,
iudicas
tanquam
cęcus
de
coloribus,
&
nescis
quod
nam
sit
illud
argentum
viuum,
quod
soluit
aurum,
neque
coctionis
modum,
nec
qua
ratione
puluis
ille
au¬
rificus
transmutationis
huiusce
sit
cau¬
sa.
Inualidum
est
igitur
argumentum
&
dilemma
tuum.
Cùm
na¬
turam
me¬
tallicam
exuerit.
praestan¬
tioribus
viribus
est
prae¬
ditum.
Erastus
ignorat
auri
so¬
lutionem.