322
DVELLVM
ANIM
Ecce
quàm
astutè
mox
pater
sophistarum
pro¬
posita
fallacia,
per
mendacem
quaestionem
co¬
natur
mulierculam
etiam
ad
mendacium
tra¬
here,
tentans
si
quo
modo
hoc
impetu
rimulam
faciat
in
integram
adhuc
monarchiam,
&
per
eam
irrepat;
quod
fecit.
Respondens
itaque
ma¬
lè
cauta
mulier,
(quae
saniùs
vel
tacuisset,
vel
abi,
dixisset,
hinc
procul)
mendacio
diaboli
(de
omni
ligno)
duplicatum
addidit
mendacium
(ne
tangeremus,
inquit,
&
ne
fortè
morere¬
mur)
non
autem
dixerat
Deus,
de
omni
ligno
non
comedas,
imò
contrà,
Ex
omni
ligno
paradysi
comede.
Sed
sophista
nequam
esca
mendacij
ad
mendacium
inescare
conatus
est.
Non
etiam
Do¬
minus
Deus
prohibuerat,
ne
tangerent
arbo¬
rem,
neque
reliquit
eis
aliquam
occasionem
du¬
bitandi
de
morte,
si
comederent;
quinimo
affir¬
matiuè
prorsum
asseruit,
inquiens,
morte
morie¬
mini,
quasi,
moriemini,
imò
sanè
moriemini.
Facto
sibi
iam
introitu
per
mendacia
vtrinque
prolata,
mendacium
replicat
blasphemus
ne¬
quam,
simulque
Deum
insimulat
mendacij:
Ne¬
quaquam
(inquit)
moriemini.
Ac
si
diceret,
non
ita
se
res
habet
vt
Deus
persuasit
vobis.
Addidit
nequam
quo
falsum
&
sophisticum
argumen¬
tum
suum
confirmaret,
Scit
enim
Deus,
quocun¬
que
die
comederitis
ex
eo,
aperientur
oculi
vestri,
&
e¬
ritis
sicut
Dij
scientes
bonum
&
malum.
Primò
Deum
insimulat
inuidiae,
quo
reddat
mulierem
Deo
hac