METALLORVM.
79
uum
uulgi
nec
sulphur
eius
sicut
ostendit
Geber
capitulo
de
principijs
naturalibus
huius
magisterij.
Et
ipsa
simul
suauis¬
sime
sublimando
&
conuoluendo
&
lauando
decoquit
&
digerit,
&
in
fine
actionis
elitit
&
seperat
per
se
argentum
uiuum.
ergo
&
sulphur
remanebit
separatum
per
se,
&
si¬
cut
tunc
natura
in
instanti
perficit
&
informat
istud
argen¬
tum
uiuum
forma
auri
in
quo
argento
uiuo
tota
naturae
in¬
tentio
per
se
fuit.
Sic
&
sulphur
seorsum
sine
aliquo
regimi¬
ne
derelinquit.
Et
ideo
natura
post
completam
actionem
absque
sulphure
ipsum
fixerat
&
perficit,
ex
cuius
remanentia
ante
completam
decoctionem
ab
auri
substantia
&
forma
degene¬
rat,
&
fit
aliud
metallum,
aut
istud
ex
eis
commixtum
ut
supra
diximus.
Patet
ergo
quae
sit
materia
metallorum
apud
naturam,
&
quid
agens
&
quis
finis
in
agendo.
Quia
igi¬
tur
ars
haec
in
mineris
metallorum
non
reperit
aliquid,
quod
sit
in
natura
argenti
uiui,
nec
aliquid
quod
sit
in
natura
sul¬
phuris.
Sed
aliquid
ex
ijs
generatum
aut
commixtum
&
in
naturam
terrae
redactum.
Et
inuenit
illorum
mineras
sim¬
plices
separatas
abinuicem
&
à
metallis.
Ideo
ars
sequens
na¬
turam
recipit
eandem
materiam,
ut
natura
commixtam
de
minera
propria
siue
omnino
similem
in
mineris
proprijs
exi¬
stentem,
&
est
ex
eisdem
principijs
composita
penitus
sicut
materia
minerae
metallicae
cum
liquefactione
suaui,
absque
stre¬
pitu
&
stridore,
quam
natura
de
se
ulterius
non
transmu¬
tat,
nec
ad
generationem
metalli
nec
alterius
rei,
unde
di¬
xit
Auicenna.
inueni
tantae
adhaerentiae
liquefactionem
&
de¬
inde
similitudinem
mineritatis,
et
in
hac
materia
nullam
natura
reliquit
artem
sibi
haeredem.
Sicut
ergo
natura
in
fine
suae
actionis
separat
argentum
uiuum
per
se,
&
ipsum
infor¬
mat
in
instanti
forma
auri
&
operi
suo
finem
imponit,
sicut