EPISTOLA.
doctissimè
fecisti,
&
si
laude
omnes
digni
censentur,
qui,
vt
hominum
generi
prodessent,
vel
artificia
quae¬
dam,
vel
ad
artes
instrumenta
&
supellectilem,
excogita¬
runt,
tanto
maiori
censendus
es
honore,
tu
pruden¬
tissime
Carole,
qui
&
meo,
&
totius
nostri
ordinis
iu¬
dicio
vtrunque
simul
es
assecutus.
Nam
&
argumen¬
tùm
tibi
susceptum,
ac
sapientissimè
inuentum
com¬
probasti:
&
modum,
quo
quis
Quintam
(quam
vo¬
cant)
Essentiam
elicere
possit,
ostendisti,
ita
vt
nihil
ad
exactum
opus
in
posterùm
desideretur,
nihil
prę¬
terea
non
dilutum
reliquisti,
quod
huius
artis
irriso¬
res
vel
attulerunt,
vel
se
contrà
afferre
posse,
putaue¬
runt.
Miro
enim
artificio
vel
diuidendo
confutas,
vel
propugnando
aduersariorum
rationes
irritas
red¬
dis,
vel
argumentando
tuas
omninò
veras
&
inuin¬
cibiles
esse,
confirmas,
quod
quidem
non
modò
ita
esse
statuere
ausim,
vt
nostri
medici
omnes
ad
vnum
iudicauerunt,
verumetiam
(quod
possum)
omni
lau¬
de
e
encomio,
si
vnquam
detur,
tuos
honestissimos
lebores
efferre
cogor.
Nihil
enim
honestiùs,
nihil
vtiliùs,
nihil
denique
admirabiliùs
esse
duco,
quàm
noua
semper
inquirere,
quibus
hominum
generi
pro¬
desse
possimus,
ac
de
omnibus
benemereti,
vt
te
quidem
in
vniuerso
hoc
opere
studuisse,
videmus.
Vnum
tamen
ad
huius
rei
summam
deesse
putaui,
quòd
adhuc
intra
priuatos
parietes
rem
tantam
de¬
litescere
patiaris.
Fac
igitur
vt
tandem
in
lucem
pro¬
deat:
Vt
mihi
iucunditati,
optimis
quibusque
vtilitati,
studiosis
commodo,
tibi
ac
posteris
orna¬
mento
in
perpetuum
esse
possis.
Vale.
VESPA¬