222
TERTIVS.
38
prodest: ventres quoque his insuper turbantur.
Coac. praen. & 1. prorrh.
117. Quibus sopor, siue coma, fit; spumo¬ *
sis prodeuntibus, his febris exacerbatur acuta.
1. prorrh.
118. Soporosis si rubicunda eiecta fuerint
circa iudicationem, prosunt. Coac. praen.
119. Soporosi, anxiosi, praecordium dolen¬
tes, parùm vomentes, abscessum iuxta aurem ha¬
bent: praesertim si ante à fuerint circa faciem tu¬
mores, cum sopore, ibid.
120. Qui variè aegrotant, & frequenter sopo¬
rosi mente mouentur, his nigrum vomitum ex¬
pectandum esse dicito. ibid.
Sopor in febribus: vide infralib. 4. sect. 58. *
Sopor altus in cap. vulneribus: vide suprà
hoc lib. sect. 51.
121. Obliuio cum tigore, malum. 1. prorrh.
122. Cum lethargo tussis oboritur, & saliuam
spuit multam & liquidam, & vehementer impo¬
tens est, & nugas garrit, & vbi nugari desierit,
dormit, & recrementum nullum liquidum &
malè olens infra egerit: huic valde exigua vitae
spes est, sed septemdiebus moritur. si verò effu¬
gerit, sanus est, aliquando tamen suppuratus. 2.
& 3. dem.
123. Lethargici manibus tremuli, somno¬
lenti, discolores, tumidi, pulsibus tardi, & partes
sub oculis eleuatas habentes: si sudores insuper
accedant, & aluis biliosis atque intemperatis
subtument: sin obaridas aluos habuerint, vrinae
D iij
Lethargus
& obliuio.