QUINTVS.
76
prospiciat)
recidiuus,
plerisque
interitus
causa
fit.
ibid.
12.
Si
pulmone
inflammatus
decimaquarta
die
resiccatus
fuerit,
&
non
amplius
purulenta
per
tussim
eiecerit;
sanus
est.
sin
minùs,
ad
duo¬
deuigesimam
&
vigesimamprimam
animum
aduerte,
&
si
quidem
tum
sputum
illud
quieue¬
rit,
euadit:
sin
minus,
interroga
eum,
an
dulcior
sit
saliua,
&
si
hoc
affirmarit,
pulmonem
sup¬
puratum
habet,
&
morbus
annum
durabit,
si
non
quadraginta
diebus
pus
eduxerit.
si
au¬
tem
insuauem
saliuam
esse
dixerit,
status
mor¬
bi
letalis
est.
verùm
in
primis
diebus
hi
maxi¬
mè
manifesti
fiunt:
si
enim
putrefactum
ac
purulentum
expuerit,
euadit.
sin
minùs,
non
euadit.
si
verò
pauca
horum
signa
habuerit,
non
perniciosa
tum
est
peripneumonia,
sed
mollis.
3.
de
m.
13.
Si
bene
depurgatus
fuerit
&
breui
graci¬
lis
factus
pulmo,
interitum
effugit
peripneumo¬
nicus.
si
verò
non
adharet,
&
per
annum
tenet
morbus,
transmutatur.
ibid.
14.
Si
lingua
peripneumonicis
nigrescat,
citiùs
morbus
finitur;
sin
posteriùs,
tardiùs.
ibid.
15.
Vbi
in
vigore
est
peripneumonia,
auxi¬
lium
non
admittit,
si
non
expurgetur.
&
malum
est,
si
aeger
difficulter
spirauerit,
&
vrinae
tenues
&
acres,
&
sudores
circa
collum
&
caput
fiant.
Tales
enim
sudores
praui
sunt
prae
suffocatione,
&
impetu
ac
violentia,
superantibus
morbis,
si
non
vrinae
multae
ac
crassae
prodierint,
&
sputa
Peripneu¬
monia.