AD
ERASTVM.
365
delicet
Paracelsum
praemisisse
librum
primi
sui
Paras,
qui
desideratur,
&
fortasse
per
suos
ini¬
micos
adhuc
suppressus
est:
testatur
inscriptio
secundi
Paras
Philosophiae
suae
ad
Athenienses.
Hinc
luce
clariùs
patet,
ipsum
ibidem
de
my¬
sterio
magno
increato
scripsisse
Paras
primum
vnitatis
increatae,
vt
secundo
Paras,
mysterium
creatum
alteritatis
ex
increato
creatę,
sic
iuben¬
te
verbo
aeterno.
Hoc
primum
etsi
deficiat,
lo¬
cùm
eius
supplere
poterit,
quod
de
mysterio
creationis
edidit.
Vnde
quidem
colligere
te
o¬
portuit,
ipsum
non
negare
creationem
ex
ni¬
hilo,
per
aeternum
Dei
verbum
solum,
&
non
affirmare
(quod
fingis)
creata
esse
omnia
per
segregationem,
verùm
intelligere
creata
priùs
non
fuisse
manifestata,
quàm
per
diuisionem
in
lucem
à
Deodata
fuerunt,
quae
priùs
erant
occulto
modo
creata,
tanquam
in
suo
princi¬
pio
vel
mysterio
magno.
Quid
igitur
de
crea¬
tione
senserit
Paracelsus,
verbis
Germanicis
ap¬
ponemus.
[G]Die
erste
wirckung
Gottes.
Im
anfang
war
das
Wort
/
etc.
IN
disem
erste
Wort
ist
begriffen
die
gan¬
tze
Natur
/
in
dem
Himmel
vnd
der
Er¬
den/
[/G]