SEPTIMVS.
142
130.
Alia
tabes
dorsalis.
Altera
tabes
fit
à
dolore.
morbus
autem
hic
magis
priore
quie¬
scit,
&
aestate
remittit.
Saliuam
verò
expuit
cras¬
siorem
priore,
&
tussis
premit
maxime
senes,
&
dolor
fortior
est
in
pectoribus,
&
velut
lapis
in¬
cumbere
ipsi
videtur.
Dolet
etiam
dorsum,
&
color
ipsius
limpidus
existit;
&
si
quid
labora¬
rit,
flatus
&
anhelatio
oboritur.
Hoc
morbo
in
tribus
annis
maximè
moritur.
estque
morbus
grauis.
de
int.
aff.
131.
Quibus
sanis
circa
lumbos
frigiditas
&
grauitas
ex
leui
causa,
&
aluus
&
vrina
saepè
suppressa,
superno
ventriculo
probè
officium
suum
praestante,
his
fortè
renum
morbus
con¬
tinget.
Coac.
praen.
132.
Renum
affectiones
longae
futurae
sunt,
si
bullae
in
vrinis
superstent.
7.
aph.
133.
Renum
passiones,
&
quae
circa
vesi¬
cam
dolores
accidunt,
difficulter
senibus
curan¬
tur.
6.
aph.
134.
Renum
passiones
non
vidi
sanatas
illis,
qui
annum
quinquagesimum
excesserant.
6.
ep.
135.
Renum
subitus
dolor
cum
vrinae
sup¬
pressione,
vel
calculorum,
vel
vrinarum
crassa¬
rum
emictionem
praesagit.
Coac.
praen.
136.
Quibus
nephritici:
pinguedo
multa
in
vrina
supernatat,
&
dolores
circa
musculos
spi¬
nales
dorsi,
si
extrà
fiant,
abscessum
extrinsecus
expecta;
si
interiùs
magis,
interiùs
fiet.
7.
aph.
137.
Si
cui
vesica
dissecta
pertusaue
sit,
leta¬
le.
6.
aph.
Coac.
pran.
&
1.
de
m.
Renum
af¬
fectus.
Vesicae
affe¬
ctus.