284
HLERONYMI
RVBEI
cucurbita,
in
sublime
agunt;
quodque
in
fundo
remanet,
cum
eo
miscentes,
quod
euolauit,
sae¬
piùs
id
repetunt,
noua
semper
affusa
Mercu¬
rij
aqua.
Humido
dein
loco
posita
liquescunt,
inde
coguntur:
hoc
iterantes
opus,
dum
libue¬
rit;
huncque
lapidem
philosophorum
esse,
menti¬
untur.
Quid
de
his
dixerim
qui
chalcanthi,
&
salis
nitri
fumos,
ui
ignis,
primò
moderati;
mox
acerrimi,
in
Mercurium
affundunt,
loca¬
tùm
in
uase
quod
recipit?
Sic
enim
Mercu¬
rius
in
orbe
actus,
lactis
speciem
refert;
ablu¬
unt
postea
aqua
communi,
qua
mox
tepentę
balneo
detrahunt,
appellantque
lac
uirginis,
de
quò
philosophos
locutos
asserunt,
in
eoque
aurum
aut
argentum;
ut
lapidem
album
rubrúmue
constare,
est
animus,
ponut;
ipsamque
optimè
clausam
cucurbitam
fimo
obruunt
ad
multos
dies,
dum
soluatur
metallum;
tunc
enim
alio
in
uase,
igne
adhibito,
materiam
ipsam
in
sublime
agunt:
id
repetentes,
donec
non
possit
in
su¬
blime
ampliùs
efferri;
hucque
lapidem
esse
à
phi¬
losophis
quęsitu,
nugantur.
Coplures
faciendum
malagma,
ex
Luna
&
Mercurio
ad
album
dicunt,
ex
Sole,
&
Mercurio
ad
rubru;
optimeque
mix¬
ta,
uase
uitreo,
luto
incrustato,
cuius
sit
collum
breue,
appositoque
rostrato
pileo,
uehemen¬
tissimo
igne,
seiungere
à
corpore
Mercurium
quaerunt;
sint
autem
rimae
optimè
stipatae,
&
uas
ad
summum
collum
cineribus
contectum;
oportet.
Separatum
Mercurium,
rursus
con¬
iungunt,