158
HIERONYMI
RVBEI
uenit,
tres
integras,
duas
iam
cum
testis
suis
confectas,
nec
tamen
pede
maior
erat.
Pli¬
nius
etiam
auctor
est,
si
auro
liquescenti
galli¬
narum
membra
misceantur,
consumi;
&
ta¬
men
earum
nos
carne
uesci
&
nutriri
pote¬
rimus.
Ad
haec
Auer.
5.
colliget
cap.
24.
asse¬
rit,
aurum
si
struthionibus
esui
praebeatur,
statimque
è
stomacho
extrahatur,
diminu¬
tum
admodum
reperiri,
cùm
tamen
ab
i¬
gne
difficilè
patiatur.
Id
autem
dici
non
po¬
test
fieri,
quòd
sit
ualidior
struthionis
cali¬
ditas,
ea
quae
in
igne
est,
uerum
ab
ipsa
cali¬
ditatis
natura,
&
tota
calidi
substantia.
Quam¬
obrem
id
quod
diximus,
satis
patet:
calorem
innatum,
non
unius
rationis
in
omnibus
spe¬
ciebus
esse,
posseque
fieri
uti
aurum,
quod
igne
non
absumitur,
neque
elixatur,
naturali
ta¬
men
hominum
caliditati
cedat,
praesertim
in
tenuissimas
partes
dissolutum,
ut
in
auro
po¬
tabili
facto
uidemus.
Summa
autem
ope
niti
decet,
ut
in
elabo¬
rando
potabili
hoc
auro,
aut
argento,
optimè
ipsa
dissoluantur,
nec
illorum
substantia
cor¬
rumpatur,
néue
sit
tantum
superficie
tenus
dissolutio,
quasique
eliquatio;
quod
aquis
so¬
let
acutis
potissimùm
contingere;
praeterquam
quòd
imminet
quandoque
periculum,
ne
sto¬
machus
auro
oblinatur,
uisque
appetitrix,
aut
concoctrix
intereat.
Multa
in
hoc
genere
Philippus
Vlstadius,
ex
uariorum
auctorum
lectione,