Definitio
tincturae.
Natura
qua¬
tuor
spiritu¬
um.
ROSARIVM
quaeris,
&
nulla
alia
res
mundi,
cum
alia
omnia
sint
foetida,
&
naturae
cedunt
per
ignis
assiduitatem
&
examen.
Sunt
et
alij
Alchimistae
in
minoribus
mineralibus
laborantes,
scilicet
in
quatuor
spiriti¬
bus,
vt
in
sulphure
vulgi,
arsenico,
auripigmento
et
sale
armoniaco,
volentes
ex
his
tincturam
perfice¬
re,
sed
hoc
facere
non
possunt,
vt
patet
per
defini¬
tionem
tincturę,
quia
tingere
non
est
aliud
quam
tin¬
gendo
tinctum
in
naturam
suam
transformare,
&
secum
sine
vlla
transformatione
permanere,
et
docens
natura
naturam
contra
ignem
pręliari,
nam
tingentis
et
tincti
natura
concordat.
Verbi
gratia:
si
ex
auro
vel
argento
tinxeris
plumbum
vel
stannu,
vel
alique
aliud
tale,
hoc
concordat
in
naturis,
quia
originem
ex
vtraque
parte
ex
mercurio
duxerunt,
maturum
immaturo
coniungitur,
vt
immaturum
secum
in
tali
via
perficiatur.
Sed
cum
isti
quatuor
spiritus
sint
alterius
naturę
cum
metallis,
vt
sufficienter
pri¬
us
dictum
est:
Ideo
si
tingere
debent,
quęro
an
de¬
beant
conuertere
vel
conuerti?
Si
conuerti,
tunc
tin¬
ctura
non
est,
vt
patet
per
eius
definitionem.
Si
con¬
uertere,
ergo
tingendo
conuertit
in
suam
naturam
quae
est
terrea,
naturae
metallicae
extranea.
Ideo
metallum
tingendo
facere
non
possunt.
Quod
au¬
tem
tingendo
conuertit
in
suam
naturam
probatur,
quia
omne
generans
generat
sibi
simile.
Sed
quia
hęc
tinctura
quatuor
spirituum
generans
est
ter¬
rea,
ergo