DE
METALLIS.
211
pellatur,
hoc
quoque
contingere
non
potest,
tum
quia
unio
rei
unus
est
generationis
mo¬
dus,
at
metalla
à
Natura
non
per
huiusmodi
lapidem
formantur,
tum
insuper
quia
me¬
talla
&
fossilia
distincti
generis,
propterea
unum
non
ualet
alterum
producere,
His
de¬
mum
accedit,
quod
generatio
proxime
ef¬
ficitur
uel
ab
anima
nutriente
uel
à
qualita¬
tibus
primis
uehementer
alterantibus,
quo¬
rum
neutrum
illi
commentitio
lapidi
con¬
uenit.
At
dicent
fortasse,
metalla
ab
huius¬
modi
lapide
alterari,
reddi
dura
uel
mollia,
recipere
non
essentiam,
sed
affectiones,
ac
ita
mox
ea
inter
se
permutari,
Quod
etiam
dici
non
debet,
quia
affectiones
non
ab
externa
causa
inducuntur,
sed
rei
cui,
sunt
affectio¬
nes
sequuntur
essentiam,
praeterea
ut
dicitur
in
septimo
metaphysicę
idem
est
agens,
di¬
sponens,
&
inducens
formam,
quare
ea
di¬
sponentia
à
primo
agente
distincta
super¬
uacanea
sunt,
Patetitaque
rationes
desum¬
ptas
ex
natura
&
conditione
efficaces
esse
pro
destruenda
hac
arte,
inanes
uerò
pro
con¬
struenda.
Nec
secus
putandum
est
se
habere
de
o¬
stensionibus
ex
tertio
fonte
deductis,
ex
con¬
spirantibus
scilicet,
ad
generationem
me¬
tallorum,
Nam
dicebatur
locum,
frigus,
&
calo¬
O
2
Perpendun¬
tur
osten¬
siones
de
ductae
ex
3.
capite.