AD
ERASTVM.
397
rum
superiorum
coeli,
&
inferiorum
terrae
pro
crassioribus
elementis
acceptae.
Concludit
in¬
de
Paracelsus
multos
spiritus
siue
bonos,
siue
malos,
in
siccitate
aëris,
id
est,
in
superiori
coelo
(bonos
puto)
&
in
egesto
aëris,
id
est,
in
in¬
feriori
coelo
(puto
malos)
morari
sine
detri¬
mento
elementorum:
Ex
eo
colligere
est,
i¬
psum
confundere
nolle
spiritus
cum
elemen¬
tis,
neque
Paradysum
cum
inferno,
licet
etiam
in
eodem
loco
forent.
De
his
hactenus,
quod
breuitati
studentes,
ea
latius
explicanda
suo
loco
reseruamus,
quoties
tibi
visum
erit
con¬
futationum
tuarum
ordinem
seruare
cum
pla¬
cida
modestia.
Petulantia
siquidem,
contra
te
petulantiores
&
conuitijs
longè
magis
arma¬
tos
concitabis,
qui
nec
tibi,
nec
scholis
infide¬
lium,
aliquem
debere
se
respectum,
vel
ho¬
norem
pro
tuis
maledictionibus
arbitrabun¬
tur.
Nunquid
benignitate
(si
prodesse
Reip.
literariae
voles)
plus
profueris,
quàm
inhuma¬
nis
contra
Christianos,
&
pro
tuendis
infide¬
lium
partibus,
detractationibus
iniquissimis?
Quid
ista
(quaeso)
tua
conuitia,
quae
profers
in
lucem,
ad
doctrinae
lucem
adferunt
emolu¬
menti,
dum
Paracelsum
impium
appellas,
haereticum,
facrilegum,
spurcissimae
mentis
hominem,
sannionem,
ebrium,
insanum,
te¬
nebrionem,
hominum
omnium
portentissi¬
mum,
à
pessimo
daemone
impulsum,
&
si
quid
hic