AD
ERASTVM.
429
abijcientes,
quibus
nosipsos
etiam
seducere
possumus,
ac
in
nos
aequè
diabolum
attrahere,
per
eum
corporaliter
obsideri,
&
in
desperationem
venire,
ac
vitam
adimere
atque
Iudas,
&
Achitophel,
necnon
alij
complures.
Non
intelligit
Petrus
de
vigilijs
abstinentiarum
à
somno,
sed
ab
acedia,
socordiaque.
Postremò
concludit
Apostolus
inquiens,
resi¬
stendum
esse
nobis
contra
Satanam
per
fidem,
ac
si
loquatur:
Nolite
in
verbo
Dei
haesitare
quoquo
modo,
vel
dubitare
de
sua
misericordia,
non
aggrauetis
conscientiam
vestram,
neque
cor
vestrum
perturbetis.
Nolite
persuadere
vobisipsis,
Deum
vos
habere
nolle,
vel
eum
oblitum
esse
vestri,
aut
vos
omni
modo
indignos
e¬
ius
misericordia,
sed
per
hanc
dignabundos.
Nolite
co¬
gitare
quòd
ad
ipsum
venire
non
debeatis,
quia
con¬
tra
diuinam
eius
voluntatem
egistis,
aut
effregistis
eius
mandatum,
ac
multa
commisistis
peccata:
po¬
tius
credite
firmiter
Christi
verbo
dicentis,
Se
non
velle
mortem
peccatoris,
sed
vt
conuertatur
&
vi¬
uat.
Quid
sanctiùs,
pietateque
digniùs,
à
Christia¬
no
quopiam
dici
potest?
Quamobrem
igitur
Eraste,
Paracelsum
ebrium,
sannionem,
epicu¬
reum,
haereticum
(et
si
quod
peius
venenum
ex¬
puere
potes)
vnà
cum
tuis,
quos
libris
De
no¬
ua
medicina
tua
peperisti,
quales
sunt
Bartho¬
lomeus
Reusner
Physicus
in
Zittauu,
Iacobus
Theodorus
Tabernaemontanus,
&
complures
alij,
omnes
ex
ore
tuo
loquentes,
turpiter
&
praeter