AD
ERASTVM.
431
ratione
fuisse
locutùm?
Adhuc
bonorum
scripta
virorum,
ad
censuram,
vbique
locorum,
reuocare
non
veremini,
vosipsos
iudices
&
partem
contra
le¬
ges
omnes
constituere,
quò
vestri
non
detegan¬
tur
errores,
Magistratibus
persuadere,
hoc
vel
il¬
lud
opus
non
esse
in
lucem
edendum,
nec
ad¬
mittendum.
Hoc
strategemate
putatis
impunè
cunctis
maledicere;
nocereque,
imò
veritati
resi¬
stere,
licitum
esse,
doctrinam
quoque
infidelium
validissimè
propugnare.
Veru
ignoratis
quan¬
ta
sit
veritatis
efficacia,
quae
vel
ipsos
lapides
in
suos
inimicos
potest.
vt
loquantur,
scribant,
&
cudant,
excitare;
huius
exempla
nobis
indies
ob
oculos
versantur.
Quare,
frustra
conamini¬
fugere
hanclucem
nullibi
non
penetrantem
per
omnia
latibula.
Praetereà
ridendos,
nedum
Po¬
tentatibus,
verùm
etiam
rudi
cuiuis
plebeculę,
dum
vident
eiusmodi
subterfugiorum
vsum,
vos
exhibetis.
Audete
meliùs
validissimis
ra¬
tionibus,
Scripturaeque
sacrae
non
falsificatis
au¬
toritatibus
(quas
iudices
facito
nobiscum)
ve¬
ritatem
contra
suos
inimicos
defendere,
ac
pa¬
cem
conseruare;
non
calumnijs
&
conui¬
tiosis
contentionibus
alere
discor¬
diam,
perseuerate,
valeteque
vtut
vultis.
FINIS.
e
ERRA¬