ET
MEDICINAE
PARACEL.
31
in
huius
libelli
allegorijs,
parabolis,
aenigma¬
tibus
facile
sit
conijcere.
Ex
libro
de
duplici
Anatomia.
Majus
aliquid
est,
à
quo
subiectum
patitur,
sci¬
licet
accidens
cui
est
obnoxium,
vel
anatomia
essentialis.
Corpus
physicum
est
tanquam
subie¬
ctum.
Anotomia
essata
parens
est
morborum.
Attingit
ibi
discrimen,
de
quo
hoc
liber
1.
uitae
natiuae,
&
uitae
longae,
seu
praeter
naturam:
cu¬
ius
exemplum
proposuit
in
eo,
cui
gladio
iu¬
gulum
dissectum
fuerit,
vt
ictus
vitam
abstule¬
rit
longam,
restet
tamen
adhuc
vita,
qua
cor¬
pus
subsustat,
scilicet
natiua:
in
quo
adijciam
uitam
illam
esse
in
corde
fonte
suo,
quod
rectè
Aristoteles
dixit
primum
viuens
&
vltimum
moriens.
Ex
hac
autem
ratione
miraculum
il¬
lud
proficiscitur
sanguinis
paulò
post
mortem
exilientis
à
corpore
ad
occursum
illius
qui
vim
intulit:
de
quo
multa
Lemnius
Leuinus
liber
de
secretis
naturae
miraculis.
Sed
ego
quum
tali
spectaculo
interfuissem
in
infante,
quem
suspi¬
cabamur
à
nutrice
temulenta
suffocatum,
&
sanguinis
fluxum
è
naribus
bis
spectassem,
bis
ad
primum
&
secundum
occursum
cogitaui
id
accidere
in
violenta
morte
peremptis,
quòd
in
alijs
spiritus
vitales
suo
tempore
exhalarunt.
Sed
quia
nec
fato,
merita
nec
morte
peribat,
Sed
misera
ante
diem
Ideò
viuaces
sunt
spiritus,
tanquam
vi
compres¬
si,
nec
sanguis
facilè
adhuc
congelatus,
qui
sen¬
sum
aliquem
allatae
iniuriae
prae
se
fert.
Lemnius
rationes
adfert
magis
speciosas
dictu,
quàm
Paradoxa
ex
Theoph.
Vita
natiua
ex
liber
de
vita
longa.
De
sanguine
exiliente
à
ca¬
dauere.
Virgilius.
ET
MEDICINAE
PARACEL.
31
in
huius
libelli
allegorijs,
parabolis,
aenigma¬
tibus
facile
sit
conijcere.
Ex
libro
de
duplici
Anatomia.
Majus
aliquid
est,
à
quo
subiectum
patitur,
sci¬
licet
accidens
cui
est
obnoxium,
vel
anatomia
essentialis.
Corpus
physicum
est
tanquam
subie¬
ctum.
Anotomia
essata
parens
est
morborum.
Attingit
ibi
discrimen,
de
quo
hoc
liber
1.
uitae
natiuae,
&
uitae
longae,
seu
praeter
naturam:
cu¬
ius
exemplum
proposuit
in
eo,
cui
gladio
iu¬
gulum
dissectum
fuerit,
vt
ictus
vitam
abstule¬
rit
longam,
restet
tamen
adhuc
vita,
qua
cor¬
pus
subsustat,
scilicet
natiua:
in
quo
adijciam
uitam
illam
esse
in
corde
fonte
suo,
quod
rectè
Aristoteles
dixit
primum
viuens
&
vltimum
moriens.
Ex
hac
autem
ratione
miraculum
il¬
lud
proficiscitur
sanguinis
paulò
post
mortem
exilientis
à
corpore
ad
occursum
illius
qui
vim
intulit:
de
quo
multa
Lemnius
Leuinus
liber
de
secretis
naturae
miraculis.
Sed
ego
quum
tali
spectaculo
interfuissem
in
infante,
quem
suspi¬
cabamur
à
nutrice
temulenta
suffocatum,
&
sanguinis
fluxum
è
naribus
bis
spectassem,
bis
ad
primum
&
secundum
occursum
cogitaui
id
accidere
in
violenta
morte
peremptis,
quòd
in
alijs
spiritus
vitales
suo
tempore
exhalarunt.
Sed
quia
nec
fato,
merita
nec
morte
peribat,
Sed
misera
ante
diem
Ideò
viuaces
sunt
spiritus,
tanquam
vi
compres¬
si,
nec
sanguis
facilè
adhuc
congelatus,
qui
sen¬
sum
aliquem
allatae
iniuriae
prae
se
fert.
Lemnius
rationes
adfert
magis
speciosas
dictu,
quàm
Paradoxa
ex
Theoph.
Vita
natiua
ex
liber
de
vita
longa.
De
sanguine
exiliente
à
ca¬
dauere.
Virgilius.