AD
LECTOREM
Non
quidem
ęquum
est
suo
commodo
frau¬
dari
quemquam
qui
in
disciplinam
multos
contulit
sumtus.
Sed
cum
sint
plures
quibus
nihilo
ars
constitit,
aut
cui
venali
ob
nimium
precium
non
inuenitur
emtor,
quid
emo¬
lumenti
hi
expectent?
An
verò
parum
est
fama
bene
meriti
de
publico
frui?
Si
tanti
aestimas
tuas
schedulas
vt
nullus
possit
ae¬
quiualens
dare,
quin
donas
gratis,
imitatus
exemplum
Zeusidis
pictoris?
Poterant
hi
qui
thesauris
abundant
liberare
ab
occultato¬
ribus
apparatus,
eosque
publici
iuris
suo
be¬
neficio
facere,
&
immortale
consequeren¬
tur
nomen.
Sed
plęrunque
magni
ęstimantur
nugae
à
pauperrimis.
Felicius
agerent
si
à
paruo
principio
ad
profectum
aspirarent.
Cùm
tanta
sit
stipendiariorum
copia,
&
men¬
dicantium
publice
prouentus,
è
stipis
reli¬
quiis
poterat
tantùm
cogi
quantum
satis
e¬
rat
ad
artis
initium,
praesertim
si
sit
spe
foe¬
cundum.
Eos
tandem
ad
quos
epistolę
sunt
exaratae
rogatos
velim,
ne
putent
sua
nomi¬
na
hîc
ita
parroponi,
quemadmodum
agyrtae
in
nundinis
tabulas
suas
solent.
Semper
fui
studiosus
honoris
bonorum.
Eum
etiam
num
sartum
tectumque
volo.
Ratio
epistolaris
mea
tantum
abest
a
consultis
Paracelsitarum
&
fraude
extortis
literis,
inuitisque
autoribus
diuulgatis,
quantum
à
fraude
doloque
hone¬
stas,
&
à
turpitudine
liberalitas.
Ideo
etiam
non
doctorem
&
magistrum
me
exhibeo,
sed