2
EPIST.
CHYMICARVM
aspiras,
cumque
cognoueris
inter
chymiae
professores,
quemadmodum
prodigiosa
il¬
la
testantur
praeconia,
aliquid
singularis,
&
maximè
secretae
latitare
sapientiae,
ad
quod
peruenire
non
cuiuis
fas
sit,
propterea
quod,
licet
ipsi
inter
se
sat
disserant
apertè
consuetaque
vtantur
&
lingua
&
scriptu¬
ra;
tamen
exteris
omnia
significent
tectè
per
literas,
quas
hieroglyphicas
olim
Aegy¬
ptiorum
nominarunt
philosophi;
qui
ar¬
tis
illius
&
inuentores
duce
Hermete
quo¬
dam
ter
maximo
creduntur,
&
ampliato¬
res,
perfectoresque:
totum
te
huic
pro¬
fessioni
consecrare,
&
in
abyssum
eius
scien¬
tiae
demergere,
quantum
animaduerti,
de¬
creuisti.
Verum
enimuero
sicut
philoso¬
phicum
illum
ardorem,
&
medicinae
sitim
commendauerim;
ita
in
chymia
[GR]μηδὲνῖχαν[/GR]
fieri
debere
contenderim,
&
cum
Cato¬
ne
literas
quidem
chymicas
inspectandas
delibandasque,
sed
non
perdiscendas,
ad¬
eò
vt
cuiuis
te
credas
magistro,
&
absque
iudicij
acrimonia
sectere,
verumque
pu¬
tes
quiduis,
suaserim.
An
ignotum
tibi
po¬
test
esse
quantum
huic
arti,
sicut
olim
exo¬
rientis
Euangelij
lumini,
contradicatur
lo¬
corum
vbique
tam
à
summis
quàm
ab
imis?
Nati
&
veri
Dei
religioni
sumus,
&
hu¬
manae
societati
colendae,
iuuandae,
tuendae¬
que.
Stationem
hanc
deserit,
parumque
sortis
suae
memor
est,
quisquis
in
solitudi¬
nem