121
4
non relinquamus iacere. Praetereà nos co¬
git amor proximi, et summa necessit asaegro¬
rum, ne videlicet spolientur tam consola¬
toria medicina, in quà post Deum spem
suam collocare debent, vt non solùm ipsis
eam conseruemus, sed & quae adhuc in ea
abscondita sunt, melius in lucem profera¬
mus, vt non nostra arrogantia, sed Dei solius
gloria quaeratur & promoueatur. In Dei
igitur nomine incipiemus describere prae¬
dictum minerale, neque hic vos sollicitos
reddent quae alij de eo scripserunt, siue noui
siue veteres medici, siue Alchymistae. Sed
neque nostras opiniones, quas ex Paracelso
vel alijs libris de hoc minerali hauserimus
uel nos imaginati simus, hîc describemus,
vt nunc moris est, ex multis veteribus pel¬
libus nouam vestem pelliceam conficere
sed quae exactè & certò scimus, quae oculis
nostris vidimus, quae manus nostrae tracta¬
rint; & experientia confirmat, ea loque¬
mur & scribemus, omnia in iuuentutis
quae discere cupit, commodum: non vobis
Galenicis: nam in vestris libris plura secre¬
ta inuenire scitis, quàm in natura sunt: sed
neque vobis Paracelsistis, quoniam ex Theo¬
phrasto multò plura didicistis, quàm ego:
ne¬