417
EPISTOLA. 151
tonis in pulchre inuentis:
Et linguae cor laxat habenas.
Philosophorum chymicorum verba nul¬
sunt publica, suis vtuntur. Dandum
tutem est profecto illi, quod alijs metalli¬
cis scriptoribus a quibus haec iamdiu tra¬
ctantur, vt in rebus inusitatis (quippe
quae ab artis opere nascuntur) vtatur ip¬
se verbis interdum non auditis. Nihil ve¬
ro in nobis perfecti esse potest: laudemus
quae bona sunt, quae mala, humaniter ex¬
cusemus. Scribebat Paracelsus suis Ger¬
manis, velut Lucilius poeta suis Siculis
& Tarentinis: ad rudia eorum ingenia
stylum accommodauit. Nec dubito Capel¬
la sapientissime, si omnes, saltem complu¬
res illius libros legisses, quin aliam de scri¬
ptis hominis opinione fuisses concepturus.
Legi ego partim, partim audiui ex Ger¬
manorum interpretatione plurima illius
opera, quorum indicem praebui in praefatione
libri de Vita longa: allati sunt nudiuster
K 4
EPISTOLA. 151
tonis in pulchre inuentis:
Et linguae cor laxat habenas.
Philosophorum chymicorum verba nul¬
sunt publica, suis vtuntur. Dandum
tutem est profecto illi, quod alijs metalli¬
cis scriptoribus a quibus haec iamdiu tra¬
ctantur, vt in rebus inusitatis (quippe
quae ab artis opere nascuntur) vtatur ip¬
se verbis interdum non auditis. Nihil ve¬
ro in nobis perfecti esse potest: laudemus
quae bona sunt, quae mala, humaniter ex¬
cusemus. Scribebat Paracelsus suis Ger¬
manis, velut Lucilius poeta suis Siculis
& Tarentinis: ad rudia eorum ingenia
stylum accommodauit. Nec dubito Capel¬
la sapientissime, si omnes, saltem complu¬
res illius libros legisses, quin aliam de scri¬
ptis hominis opinione fuisses concepturus.
Legi ego partim, partim audiui ex Ger¬
manorum interpretatione plurima illius
opera, quorum indicem praebui in praefatione
libri de Vita longa: allati sunt nudiuster
K 4