ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
51
gnam
esse
chymian
veram
quoque
homi¬
ne
liberali
iudicant,
quia
non
nisi
à
muliercu¬
lis
&
seplasiariis
exerceri
conspiciatur.
Hoc
enim
hominum
genus
plurimum
operae
in
eam
impendit;
aquas
destillat,
succos
extra¬
hit
&
reliqua
peragit
eo
cum
supercilio
&
iactantia,
vt
nulli
medico
aut
philosopho
tantum
artis
tribuatur
quantum
vetulis.
Hę
quod
proferunt,
id
eximium
est
solum,
id
bonum,
id
efficax
&
maximoperè
excel¬
lens.
Medicus
cum
sua
pyxide
posteriores
tenet.
Hunc
contemnunt
ridentque
astan¬
tes,
illas
commendant.
Hic
stupidus
est
in¬
sipidusque;
illae
industriae
&
sapientes.
Est
ille
quidem
seculorum
mos
deprauatus,
vt
de
artibus
non
iudicent
nisi
inertes.
Itaque
quod
his
placet,
id
praecellit.
Sed
philoso¬
phi
non
ideo
suam
deserant
stationem.
Si
paucos
habent
astipulatores,
satius
id
est,
si
sunt
sapientes.
Qui
à
multitudine
imperita
pendet,
is
vel
nullum
habet.
Quid
enim
cę¬
cus
de
pictura?
vt
colorum
iudex
non
po¬
test
esse
Thamyras,
etiamsi
mille
calculos
afferret,
&
innumeros
sibi
adiunxisset
cae¬
cos;
ita
nec
sapientum
operum
multitudo
desipiens.
Illae
vetulae
nonnunquam
ad
in¬
signes
artifices
referunt
sua.
Id
potest
alicui
esse
solatio.
Sed
potius
contemnenda
sunt
ista
quam
odio
prosequenda,
quod
qui
non
potest,
eum
saepè
necesse
est
cum
laruis
te¬
me
rè
luctari.
Non
autem
desunt
etiam
artifices
D
2
cele¬
Chymia
in
manibus.
Vetularum.
De
artibus
statuunt
in¬
ertes.