ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
69.
tutesque
potentiarum
cognouerint,
&
soli
substantialibus
morbis
remedia
per
chymiam
ad
essentias
redacta,
siquidem
similia
sint
curanda
similibus,
occulta
occultis,
diuina
diuinis,
possint
afferre.
Auxit
horum
impu¬
dentiam
quòd
Galenus
fateatur
methodo
ad
curam
eiusmodi
morborum
perueniri
non
posse,
quod
Petus
Artaxerxi
scripserit,
[GR]τὰ
ρυ¬
σικὰ
βοηθήματα,
οὗ
λύει
τὴν
ἐιδημίὰν
λοιμικοῦ
πά¬
θους[/GR],
quasi
diceret,
non
posse
sanari
consti¬
tutiones
pestilentes
elementaribus
medi¬
cinis
&
qualitatum
primarum
adminiculis;
requiri
coelestes
à
natura
elementari
per
spagirian
liberatas,
quales
cùm
habuerit
Hippocrates,
coaetaneus
Democrito
chy¬
mico
absolutissimo,
ideo
scripserit
Paetus
hunc
posse
illos
morbos
sanare.
Accedit
quod
Galenus
sacras
eiusmodi
passiones
antiqui¬
tus
ad
deos
reiectas,
indeque
curam
petitam,
tanquam
nihil
in
medicina
sit
auxilij,
scriptum
reliquit.
Imò
cum
omne
genus
naturalium
sanabiliumque
morborum
in
similares,
dissi¬
milares
&
communes
diuiserit,
fassus
vide¬
tur
ad
artem
suam
illos
[GR]τῆς
ὅλης
οὐσίας[/GR]
non
per¬
tinere.
Negant
item
talium
extare
apud
Gale¬
nicos
experientiam
vllam,
vtpote
cum
subin¬
de
exoriantur
noui,
quibus
opponenda
sint
noua
seu
chymica
remedia.
Quod
si
incidant
in
istos,
omnem
operam
ludi
affirmant,
&
vel
non
fieri
curationem
vllam,
vel
fortuitò
fieri.
Se
itaque
in
throno
medicinae
collocant;
sibi
id
ar¬
E
3