36
AVRORA
Capitulum
decimum
quartum.
De
secretis,
&
arcanis
antimonij,
ad
rubeam
tincturam,
in
transmutationem.
Antimonium,
est
verum
auri
balneum.
Philosophi
autem,
vocarunt
illud
exa¬
minatorem,
&
Stilangem.
Poetae
verò,
di¬
cunt
in
eo
lauacro,
Vulcanum
lauisse
Phoe¬
bum,
&
ab
omnibus
sordibus,
imperfectio¬
nibusque
repurgasse.
Natum
est
ex
purissi¬
mo
nobilissimoque
mercurio,
&
sulphure,
sub
vitrioli
genere,
in
metallica
forma
splen¬
doréque.
Nonnulli
philosophi,
vocarunt
al¬
bum
plumbum
sapientum,
vel
simpliciter
plumbum.
Sumito
igitur
antimonij,
eiusque
perquam
optimi,
quantùm
voles,
hoc
ipsum
in
aqua
forti
sua
dissolutum,
in
aquam
frigidam
eijciatur,
addito
tantillo
croco
Martio,
vt
in
sedimentum
ad
fundum
vasis
decidat:
aliter
enim
feces
non
exuit.
Postquam
ad
hunc
mo¬
dum
solutum
erit,
summam
acquisierit
pul¬
chritudinem:
ponatur
in
vitrum,
luto
com¬
pactissimo
circumquaque
munitum,
vel
in
bociam
lapideam,
&
admisceatur
tutiae
cal¬
cinatae,
sublimatę,
ad
perfectum
gradum
ignis:
cauendum
accuratiùs
à
liquefactione,
quo¬
niam
disrumpit
vitra
nimio
calore.
Ab
vna
libra
huius
antimonij,
habetur
sublimatio,
dierum
spatio
duorum
perfecta.
Sublimatum
hoc,
in
phyala
positum,
vt
tertia
parte
aquam
attin¬