PHILOSOPHORVM.
41
riuntur,
quae
longo
successu
temporis,
&
con¬
rinuato
calore
sulphuris,
naturam
vegetabi¬
lem
exuerunt,
indueruntque
mineralem.
Id¬
que
potissimùm
accidit,
vbi
huiuscemodi
vegetabilibus,
proprium
adimitur
nutrimen¬
tum
vt
coacta
sint
postmodum,
à
sulphuri¬
bus,
&
salibus
terrae,
suum
alimentum
sume¬
re
tantisper,
dum
in
menerale
perfectum,
quod
antea
vegetabile
fuerat,
abit,
Et
ex
minerali
conditione
hac,
metallica
quaedam
essentia
perfecta,
nonnunquam
oritur,
idque
progressu¬
vnius
gradus,
in
alterum.
Sed
redeamus
ad
lapidem
philosophorum,
cuius
(vt
memine¬
runt
aliqui)
materia
prae
cunctis
est
inuentu
difficilima,
&
abstrusior
intellectu.
Huius,
vt
aliarum
quarumcumque,
modus
inuestigatio¬
nis,
&
norma
certissima,
quid
contineant,
valeantque,
radicis
est
earum,
&
spermatis
exa¬
minatio
sedula,
qua
peruenitur
ad
cognitio¬
nem:
ad
hanc
facit
plurimùm,
consideratio
principiorum,
valde
necessaria,
tum
qua
via,
quouè
medio,
natura
primum,
ex
imperfectio¬
ne,
ad
perfectionis
finem
deuenerit.
Cui
con¬
siderationj,
conducit
inprimis
habere
com¬
pertissimum,
creata
quaeuis
à
natura,
tribus
constare
primis,
Mercurio
scilicet,
Sulphu¬
re,
&
sale
naturalibus,
in
vnum
permistis,
vt
in
nonnullis
volatilia
sint,
in
alijs
verò
fixa.
Quoties
corporale
sal,
cum
spirituali
mer¬
curio,
&
animato
sulphure
permiscetur
in
C
5