147
PRIMA. 10
rius) ueri consilii unitatis. Sed iam ad uerbum ipsum
Voarchadu'mia deuenientes, dicimus ipsum deriuari, ac
denominari ab Auro ex duabus rubeis: quod Chaldaeo
idiomate componitur ab Voarch (Auro) particula In¬
dica primitiua: & Mea a adumot Hevraice (ex duabus
rubeis) quod Latine significat Aurum duarum rubearum:
hoc est duarum caementationum perfectarum. Quae qui¬
dem partes simul iunctae conficiunt dictionem hanc Vo¬
arch mea à adumot: quae maximam huius artis proprie¬
tatem exprimit & efficaciam. Nequaquam uero uocabulum
illud Alchi'mia in hac admirabili professione consenta¬
neum fore existimamus. Sed forte nobis quispiam ita
obiiciet. Vndecunque uerbum hoc deriuetur Voarchadu'¬
mia parum refert. Cui dicimus hoc referre plurimum, im¬
mo totum: ut mox patere uel intuitu poterit. At si ultro
cauillator obstabit inquiens: Et quid tandem? Cum pa¬
teat Voarchaumenam artem fore illiberalem: auaram:
turpelucram: miniméque necessariam: impossibilem: nec
perquirendam ut superius dixisti. At quippe ita cauillose
obiicientem errare plurimum censemus: nostramque puri¬
ficationis: Auri duarum rubearum professionem esse Vo¬
archaumenam penitus abnegamus: longemque ab inuicem di¬
stare putamus Voarchaumenam & Voarchadu'miam. Quan¬
obrem summopere fallitur cauillator ob ipsam uocabu¬
lorum aequiuocationem. Idque memoria repetentes Poe¬
B ii
Deriuatio
uoarchadu'¬
miae: & quid
nominis.
Obiectio.
Solutio.