ANDREAE
LIDAVII
LIB.
I.
89.
reprehensione
immunem
dare
possis.
Inde
&
[GR]αποδείξεις[/GR]
sunt
tam
rarae
quàm
arduae,
vt¬
pote
in
quibus
proprium
[GR]παθος[/GR]
per
propriam
causam
de
subiecta
mmutabili
est
demon¬
strandum.
Propria
verò
in
paucissimis
sunt
explorata.
In
congerie
plurium
prona
ad
er¬
randum
via
est.
Recensui
tibi
epistola
superiore
officia
chymiae,
quae
hactenus
consensu
arti¬
ficum
sunt
illi
attributa,
nempè
soluere
essen¬
tias
concretas,
&
misturas;
partes
solutas
repurgare,
iterumque
componere,
vt
quam
syncerissima,
viribus
validissima,
&
ad
vsum
commoda
maximè
emergat
essentia,
quan¬
quam
non
semper
coniunctio
expetatur.
Ea¬
dem
ars
etiam
transmutat
quaedam
&
ex
a¬
quis
facit
aërem;
ex
aere
aquas,
olea
&
re¬
liqua,
vt
ita
fine
quodam
generali
perfe¬
ctio
artificiosa
in
mistis
seu
imperfectè
seu
perfectè,
spectetur.
Quaedam
ęxaltat,
seu
per
alterationem
substantia
manente
inte¬
gra
perficit
virtute.
Si
ergo
his
officiis
spe¬
cialibus
coniunctis,
praeposueris
nomen
ge¬
neris;
non
inscitè
definiueris.
Nam
mem¬
bra
essentiam
integri
complent,
fitque
inde
definitio
non
improbanda,
perinde
ac
si
di¬
cas,
Homo
est
animal
corpore
animaque
com¬
stans
rationali:
Dialectica
est
ars
notiones
simplices
in
inuentione,
&
dispositione
ad
iudicandum
complexa.
Sed
haec
sunt
pla¬
na.
Illud
dubitandum
potius
occurrit,
an
non,
cum
chymia
à
fundendo
seu
liquando
F
5
dicta