162
NICOLAI
FLAMELLI
ditate
elementali
diligentissimè
perquirat,
eius¬
que
proportione:
alterum,
vt
rei
curantis,
id
est,
principalis
agentis,
ac
transmutantis
rationem
habeat.
Artem
enim
oportet,
agente
fortissimo,
disponere
materiam,
quo
virtutes
naturales
di¬
gestionis
actiuae,
praeualeant
in
passiua
materia.
Videmus
enim
quandoque
per
agens
insufficiens
omne
digestum
molinsin,
id
est,
imperfectam
di¬
gestionem
pati,
siue
cruditatem,
quae
contingit
ob
commixtionem
crudę
materiae
indigestae,
aut
propter
debilitatem
caloris
digerentis
&
termi¬
nantis.
Quapropter
summè
curandum
est,
vt
na¬
tura
principalis
agentis
tam
fortis
existat
in
sua
natura,
&
fortificata
suo
modo;
vt
proprio
&
na¬
turali
officio
sit
potens
ad
digerendum,
&
con¬
uertendum
materiam
in
aurum:
&
vt
illa
natura
sit
ad
eum
disposita
modum,
per
subtiliationem
&
sublimationem,
vt
suis
virtutibus
acquisitis
per
artem,
approximet
ad
qualitates
sui
agentis,
&
auri:
vtque
mediantibus
his,
agens
principa¬
le
citrinans
acuitate
sua
possit
eam
conuertere
in
lapidem
Philosophorum,
&
aurum.
Examinet
er¬
go
naturalis
artifex
ingenium
suum,
vt
median¬
te
conditione
praefatae
naturae,
quam
ignoraue¬
rit,
ipsam
inueniat.
Quia
non
ipsi
nobis
&
nostris
filiis:
intelligentibus
illam
dispositionem,
id
est,
modum
operandi
certum
&
necessarium,
tradi¬
mus,
naturam
fortificandi
quoque,
ac
inuesti¬
gandi
causas.
Huius
igitur
operis
artificium
in¬
uentu
fuerit
impossibile,
nisi
priùs
ingenium
ar¬
tificis
proprijs
experientijs
à
natura
realiter
in¬
formetur.
Per
has
vtique
natura
seipsam
cogno¬
sci
demonstrat,
eiusque
dispositionem,
qua
perfi¬
citur;