417
SCHOLIA. 223
Sancti autem angeli quoniam affectione nun¬
quam variantur, vniformiter semper apparent
in forma virili. At verò saepius visi sunt daemo¬
nes circa flumina & fontes in specie mulierum,
aliquando chorisantes, aliquando capillos mo¬
re foeminarum explicantes, nonnunquam ve¬
cum hominibus loquentes & varias ludifi¬
cationes exercentes, & hoc genus daemonum
non consueuit cum maleficis habere commen¬
tium. Quintum genus subterraneum dicitur,
quod in speluncis & cauernis montiumque
remotis concauitatibus demoratur. Et isti dae¬
mones affectione sunt pessimi, eosque inua¬
dunt maximè qui puteos & metalla fodiunt,
& qui thesauros in terra latentes quaerunt, in
perniciem humani generis paratissimi. Hia¬
tus efficiunt terrae ventosque flammiuomos
suscitant, & fundamenta aedificiorum concu¬
tiunt. Noctu aliquando de montibus turma¬
tim egressi stupendas in campis ducunt cho¬
reas, & quasi vnius ducis metuentes imperium,
subitò euanescunt ad signum, & ad sua diuer¬
ticula reuertuntur. Interdum Nolarum inter
eos auditur sonitus, & se nonnunquam spiri¬
tus esse hominum vita defunctorum mentiun¬
tur. Nihil magis quaerunt quàm metum homi¬
num, & admirationem. Vnde habemus com¬
pertum, quòd simpliciores hominum quosdam
nonnunquam in sua latibula montium duxe¬
runt stupenda mirantibus ostendontes specta¬
cula, & quasi beatorum ibi sint mansiones
micos se viuorum mentiuntur. Ex his quoque
Genus v.
SCHOLIA. 223
Sancti autem angeli quoniam affectione nun¬
quam variantur, vniformiter semper apparent
in forma virili. At verò saepius visi sunt daemo¬
nes circa flumina & fontes in specie mulierum,
aliquando chorisantes, aliquando capillos mo¬
re foeminarum explicantes, nonnunquam ve¬
cum hominibus loquentes & varias ludifi¬
cationes exercentes, & hoc genus daemonum
non consueuit cum maleficis habere commen¬
tium. Quintum genus subterraneum dicitur,
quod in speluncis & cauernis montiumque
remotis concauitatibus demoratur. Et isti dae¬
mones affectione sunt pessimi, eosque inua¬
dunt maximè qui puteos & metalla fodiunt,
& qui thesauros in terra latentes quaerunt, in
perniciem humani generis paratissimi. Hia¬
tus efficiunt terrae ventosque flammiuomos
suscitant, & fundamenta aedificiorum concu¬
tiunt. Noctu aliquando de montibus turma¬
tim egressi stupendas in campis ducunt cho¬
reas, & quasi vnius ducis metuentes imperium,
subitò euanescunt ad signum, & ad sua diuer¬
ticula reuertuntur. Interdum Nolarum inter
eos auditur sonitus, & se nonnunquam spiri¬
tus esse hominum vita defunctorum mentiun¬
tur. Nihil magis quaerunt quàm metum homi¬
num, & admirationem. Vnde habemus com¬
pertum, quòd simpliciores hominum quosdam
nonnunquam in sua latibula montium duxe¬
runt stupenda mirantibus ostendontes specta¬
cula, & quasi beatorum ibi sint mansiones
micos se viuorum mentiuntur. Ex his quoque
Genus v.