ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
135.
lum
autem
innotuerit
improbis
stellioni¬
bus;
insaniae
proximum
est.
Quaecunque
con¬
sensus
artificum
approbauit,
id
chymiae
le¬
gem
habet.
Quod
repudiauit,
aut
non
homo¬
geneum
agnouit,
syncerumque
&
perpetuum,
id
ne
chymicum
quidem
censendum
est.
Pro¬
cedit
autem
chymia
mote
aliarum
artium
à
summo
genere
prer
intermedia
desinitque
in
indiuiquis
speciebus
&
exemplis.
Finita
itaque
praecepta
habet.
Sed
horum
tamen
potentia
infinitis
numero
competit
singu¬
laribus.
Hic
opera
danda
est,
vt
quoduis
ad
suum
reuocetur
genus,
quod
cum
aliquan¬
to
sit
peritioris
iudicij,
causa
est
cur
tyro¬
nes
haesitent,
&
interdum
non
tantum
confundant
opera,
sed
&
artem
imperfe¬
ctionis
accusent.
Cęrussa
certè
Lazurium
factitium
ex
argento,
&
similia
genera
chy¬
mica
non
sunt,
quae
possint
aequo
cum
a¬
liis
ordine
poni.
Appellantur
tincturae,
aut
magisteria,
aut
crocis
accensentur,
aut
calcibus.
Itaque
aut
species
penè
vltimae
e¬
runt,
aut
exemplaria
seu
species
indiuiduae.
Sandyx
seu
minium,
quid
aliud
est
quam
colore
alterata
calx
quaedam
metallica
aut
mineralis?
Scoriae
non
referuntur
inter
es¬
sentias,
quanquam
non
sint
planè
inutiles.
De
molybdena,
lithargito,
cinabari,
hydrar¬
gyro
sublimato
&
similibus
quaestio
diffici¬
lior
est.
Videntur
enim
haec
ideo
inter
es¬
sentias
aliquo
genere
summo
numeranda,
quia
I
4