Raymundus
Lullius
Theophra¬
stus.
232
LEONIS
SVAVII
ego
herbariis
Lutetianis
semina,
sed
hyemis
penultimae
rigor
stirpes
propè
omnes
absum¬
psit.
De
ea
videtur
sensisse
Augurellus
poeta
Chrysopeicus.
"Quid
qui
conatur
quaesitae
longius
herbae
Inualido
aufugiens
argentum
sistere
succo
Idque
gelat
duratque
simul,
sed
figere
nulla
Arte
potest
ictu
quo
molli
ducere
possit."
Sic
philosophi
chymici
sibi
vendieant
luna¬
riam,
duce
Raymundo
Lullio,
cuius
in
scriptis
est
frequentissima.
Recipe,
inquit,
calcem
cu¬
iusuis
corporis
&
infunde
lunariam,
etc.
Magi
sibi
quoque
illam
asserunt,
&
marta¬
gon
appellant:
ascribam
tamen
descriptionem
illius
quam
in
libello
quodam
vetustissimo
ma¬
nuscripto
reperi,
postquam
addidero,
mihi
vi¬
deri
haec
vocabula
(ex
annotationibus
Para¬
celsi
in
cap.
X.
lib.
III.)
spagyrica
non
posse
in¬
telligi
nisi
ab
vsu,
&
experimento.
Nam
Lullius
qui
lunariam
tam
libenter
vsurpauit,
explica¬
ri
potest
per
poetam
Augurellum.
"cuius
miro
velamine
tectus
Ipse
liquor
quo
cuncta
madent."
Addam
obiter
ex
eodem
Theophrasto
de
Gradibus
Inter
ea
quae
ex
terra
calidae
naturae,
ad
cerebrum,
liquor
vitrioli,
liquor
lunariae.
De¬
scriptio
autem
lunariae
aenigmaticae
haec
est,
ex
codice
vetustissimo.
Quidam
philosopho¬
rum
hanc
diuinam
scientiam
herbis
aliisque
ve¬
getalibus
necnon
succis
eorum
similitudina¬
riè
comprobauerunt.
Raymundus
dicit
de
arbo¬
re
philosophica,
quae
septem
ramos
habet.
Est
quę¬
Raymundus
Lullius
Theophra¬
stus.
232
LEONIS
SVAVII
ego
herbariis
Lutetianis
semina,
sed
hyemis
penultimae
rigor
stirpes
propè
omnes
absum¬
psit.
De
ea
videtur
sensisse
Augurellus
poeta
Chrysopeicus.
"Quid
qui
conatur
quaesitae
longius
herbae
Inualido
aufugiens
argentum
sistere
succo
Idque
gelat
duratque
simul,
sed
figere
nulla
Arte
potest
ictu
quo
molli
ducere
possit."
Sic
philosophi
chymici
sibi
vendieant
luna¬
riam,
duce
Raymundo
Lullio,
cuius
in
scriptis
est
frequentissima.
Recipe,
inquit,
calcem
cu¬
iusuis
corporis
&
infunde
lunariam,
etc.
Magi
sibi
quoque
illam
asserunt,
&
marta¬
gon
appellant:
ascribam
tamen
descriptionem
illius
quam
in
libello
quodam
vetustissimo
ma¬
nuscripto
reperi,
postquam
addidero,
mihi
vi¬
deri
haec
vocabula
(ex
annotationibus
Para¬
celsi
in
cap.
X.
lib.
III.)
spagyrica
non
posse
in¬
telligi
nisi
ab
vsu,
&
experimento.
Nam
Lullius
qui
lunariam
tam
libenter
vsurpauit,
explica¬
ri
potest
per
poetam
Augurellum.
"cuius
miro
velamine
tectus
Ipse
liquor
quo
cuncta
madent."
Addam
obiter
ex
eodem
Theophrasto
de
Gradibus
Inter
ea
quae
ex
terra
calidae
naturae,
ad
cerebrum,
liquor
vitrioli,
liquor
lunariae.
De¬
scriptio
autem
lunariae
aenigmaticae
haec
est,
ex
codice
vetustissimo.
Quidam
philosopho¬
rum
hanc
diuinam
scientiam
herbis
aliisque
ve¬
getalibus
necnon
succis
eorum
similitudina¬
riè
comprobauerunt.
Raymundus
dicit
de
arbo¬
re
philosophica,
quae
septem
ramos
habet.
Est
quę¬