140
EPIST.
CHYMICARVM
magistrorum
est
explorata,
&
incerta
artis
certitudo
inuestigata.
Quid
ipse
sperem,
aut
obtineam
pauper?
sed
ne
puto
quidem
per
sumptus
profusos
posse
ad
artis
fasti¬
gium
perueniri.
Satis
sunt
sumptus
pauci
cum
ingenio,
diligentia
&
circumspectio¬
ne,
otioque
&
animo
tollerantissimo
coniun¬
cti.
At
&
horum
curta
mihi
suppellex
est.
Cogor
vulpinam
induere.
Simulo
aliquam
artis
peritiam,
&
eruditorum
assector
fami¬
lias.
Apud
hos
dum
balbutio
&
haesitan¬
te
lingua
ad
disserendum
de
chymicis
eos
prouoco,
paulatim
inuolo
in
artis
pene¬
tralia,
donec
tandem
admissus
igniculum
illum
coelestem
velut
Prometheus
alter
deportem.
Cognoui
ex
illorum
sermoni¬
bus,
eum
qui
laborare
ad
praecepta
artifi¬
cum
chymicorum
velit,
non
oportere
pe¬
cunias
pluere,
&
immensam
vasorum
pre¬
ciosorum
&
plaerunque
inutilium
conge¬
rere
farraginem,
&
in
diem
operari;
sed
na¬
turam
intueri,
huiusque
opera
contemplan¬
tem
de
arte
aestimare.
Vix
enim
ars
est,
quae
tam
imitatur
naturam
quàm
chymia.
[GR]φυσις
ἀργὶ
τῆς
γυμείας
ἐί[/GR].
Naturae
postea
conside¬
ratio
perpetuitate
exemplorum
&
multo
studio
solertiaque
est
confirmanda.
Vbi
hîc
profectum
est,
doctrinae,
non
ciniflonum
vulgarium,
&
impostorię
plebeiorum
char¬
tae,
sed
artificum
sapientum,
de
quibus
con¬
stat,
quod
laudabiliter
in
ea
scientia
sint
ver¬
sati,