337
Perfectio.
154 EPIST. CHYMICARVM
essentia tanquam in ventre. Terra imum obsi¬
det, sed non minus nobiles spiritus possidens,
qui si vniantur priori essentiae, valde efficax
constituunt medicamentum, sicut & ante dixi.
Quod si nutriatur vtraque haec pars coniuncta
sui simili substantia; amplificatur copiosè.
Illa autem nutritio distat in vnoquoque genere
seruata tamen analogia. Si spiritum vini ve¬
lit augere chymicus seruata nobilitate; ela¬
boratissimam eius essentiam vasi Hermetis
seu pelicano includet. Huic post debitam cir¬
culationem affundet substantiam congene¬
rem, & circulo ferri item sinet. Ita nutrietur
prius, & hoc cedet in substantiam eius ean¬
demque sortietur nobilitatem. Poteris au¬
gere ita quousque libuerit. Interim autem
ad vsum certam partem promere. Ex hac
explicatione longè excellentiora principia,
longeque aliam elaborationem rerum chy¬
micarum colliges, quam ex vllo Paracelsico
scripto. His enim autoribus omnia nascun¬
tur in lingua; omnia peraguntur perfuncto¬
riè absque certis artis principiis. Hermes &
veras conficere essentias ex vnionem docet, &
vera augmenta virtutis monstrat. Pergit autem
in smaragdo sua: Pater omnis thelesmi to¬
tius mundi est hic. Vis eius integra est. Quic¬
quid perfectionis (inquit) sortitus est mun¬
dus, id ad exemplum magisterij huius est com¬
fectum. Omnino enim ex virtutè duarum
substantiarum generatiuum principium obti¬
nentium