AMVVALDINA.
73
&
dyscrasian
eius
tollere
citra
eius
passio¬
nem,
eget
valde
forti
persuasione.
Sit
hu¬
mor
radicalis
siccior
factus,
quam
natura
eius
requirebat.
Panacea
quomodo
tollet
siccitatem,
si
vt
ignis
morbos
absumit:
An
absumere
potest
citra
passionem
subiecti?
Quis
suadeat
vt
eius
prunis
iniectae
fumus
ad
cerebri
siccam
intemperiem
per
se
cor¬
rigendam
hauriatur?
Ex
vi
colliquante
in¬
ducat
humiditatem
peregrinam;
at
nati¬
uam
insitamque
quomodo?
An
nos
insa¬
nire
putat
Amvvaldus?
Aestus
extinguere
ex
accidente
credide¬
rim,
dissipata
aut
promota
materia
putre¬
scente
&
inflammata,
vt
in
phlebotomia
fit,
&
purgatione.
Sed
Amvvaldus
hoc
non
admittit.
Neque
tamen
fieri
potest,
vbi
simplex
est
dyscrasia
calida.
Nam
etsi
con¬
cesserim
panacean
esse
ex
calido
&
humi¬
do
temperatam;
non
tamen
inde
conse¬
quens
est
excedentis
caloris
per
eam
sub¬
latio.
Nam
gradu
extremo
peccans,
non
reducitur
ad
medium
per
mediocre.
Nec
confugient
ad
occultam
virtutem.
Mani¬
festa,
simplexque,
&
elementaris
qualitas
in
natura
negligit
occulta,
&
quę
sunt
cra¬
leos
intimae.
Per
se
pellitur
suo
contrario
quod
est
materia
genereque
idem.
Ex
ac¬
cidente
etiam
demolitione
substantiae,
&
simili,
sed
gradus
fortioris.
Verum
E
5
An
aestus
re¬
stinguat.