Veterum
principia.
188
EPIST.
CHYMICARVM
tiuam
Mercurius
obtinet.
Nam
sulphur
&
sal
adiuuantia
perhibentur,
vnde
fiat
vt
of¬
ficio
peracto
tanquam
recrementa
segre¬
gentur,
quanquam
non
tota.
Haec
&
similia,
Georgi,
nosti
prolixè
disputari
&
cum
ma¬
gno
supercilio
à
chymicis
vulgaribus
pro¬
poni.
Sed
non
carent
ambiguitate,
nec
sine
iudicio
certo
determinatoque
possunt
com¬
probari.
Paracelsus
veteribus
tribuit
quod
tantum
sulphur
&
mercurium
agnouerint;
omiserint
autem
tertium
principium
quod
in
aqua
iacet.
Galem
innuit
qui
prodit
ex
decocta
aqua,
quique
ex
combustis
percola¬
tione
aquę
&
tabe
terrearum
partium
à
flam¬
mis
victarum
fixarumque
elicitur.)
Sed
ve¬
teres
de
metallicis
disseruerunt
&
ad
agens
patiensque
respexerunt
potius
quam
ad
ma¬
teriae
heterogenian.
Agens
&
pater
metal¬
lorum
sulphur
nominatur.
Eius
determina¬
tùm
patiens
est
hydrargyros.
Vtraque
verò
non
sunt
planè
simplicia,
sed
mista.
Itaque
nec
principia
sunt
primum;
sed
certi
gene¬
ris,
nempe
metallorum.
Nec
opus
est
sale
ad
constitutionem
substantialem.
Elicitur
quidem
sal
ex
rebus.
Sed
hoc
argumento
non
magis
principium
vniuersale
est,
quam
aliud
quiduis.
Si
illa
forent
rerum
initia,
quae
artificiosis
operibus
ex
mistis
euocantur;
potiores
sibi
vendicaret
caput
mortuum
&
halitus
vaporesque.
Nam
haec
duo
potius
sunt
vltima.
Vapor
cum
coagulat,
aqua
fit.
Hali¬