ANDREAE
LIBAVII
LIB.
I.
191
in
illis
nullum
principium
sit
solum,
&
ta¬
men
arte
sint
extractae.
Non
mera
principia
fieri
à
chymicis
dices,
sed
&
alias
essentias,
quarum
quaeuis
possit
illi
principio
assi¬
gnari,
cuius
naturam
habeat
ampliorem
praestantioremque.
Argutum
responsum.
Sed
spiritus
quonam
pertinent?
Alij
olea
eos
nominant,
alij
aquas.
Nec
sunt
sine
sale.
An
non
refert
quanam
quiduis
sit
facie
vul¬
tuque
externo,
modo
aestimetur
ex
natu¬
rae
proprientate?
Itaque
sal
erit
etiam
mu¬
ria
&
aqua
regia:
Mercurius
acetum
&
turbith
minerae:
sulphur
tum
cinabaris,
tùm
oleum.
At
in
mercurio
erat
balsamus.
Hic
autem
oleosa
est
natura.
Non
itaque
quoduis
pingue
erit
sulphureum.
Vellem
mihi
hunc
scrupulum
tollerent
Paracelsitae,
quorum
ista
sunt
commenta.
Nam
ex
prin¬
cipiorum
inuentione
&
explicatione
illis
ni¬
hil
debetur
praeter
corruptelas
&
inanes
nugas.
Est
&
aliud
quod
scire
velim.
Cùm
e¬
nim
omnis
virtus
rei
in
illis
tribus
recum¬
bat,
an
non
fas
sit
vt
quaternario
numero
o¬
mnis
substantia
chymica
comprehenda¬
tur,
sitque
omnis
vel
mercurius,
vel
sal,
vel
sulphur,
vel
essentia
integra.
Si
affirma¬
re
velis,
non
absurdum
statueris,
modo
cer¬
tum
esset
trium
principiorum
fundamen¬
tum.
Vereor
enim
ne
aër
&
halitus
&
capita
mortua
sibi
quoque
aliquid
vendicent.
Aliâs
chymici
cum
elementa
educunt
non
tam
consi¬